Erdogan ma wiele do zrobienia: napisać projekt nowej konstytucji, rozwiązać kwestię Kurdów oraz konflikt z sąsiadującą Syrią, czy poprawić napięte relacje z Turcji z Unią Europejską. Jednym z największych wyzwań jest gospodarka. Jej szybka ekspansja tworzy deficyt i prowadzi do nagłego wzrostu zaciągania kredytów oraz zwiększającej się inflacji. Rząd oraz Bank Centralny muszą zwiększyć równowagę w finansach, by zapobiec twardemu lądowaniu.

Obecny deficyt na rachunku obrotów przekroczy w tym roku 9 procent PKB, a to blisko poziomu, który przyczynił się do kryzysów w Grecji oraz Portugalii. Mało konserwatywna polityka walutowa Banku Centralnego nie pomaga. Aby zwiększyć napływ kapitału z zagranicy rząd zdecydował się w ubiegłym roku utrzymać odsetki na niskim poziomie oraz podnieść wymagania rezerwy dla banków. Jednak pieniądze z zagranicy wciąż napływają do Turcji. Nie będzie tak jednak bez końca.

>>> Czytaj też: Turcja - wzór do naśladowania dla zadłużonej Europy

Gdy przyjdzie odpływ zewnętrznego finansowania, który pokrywa obecny deficyt na rachunku obrotów, zmniejszy się ryzyko, a gospodarka przyspieszy.

Bardziej przyśrubowana polityka kredytowa jest niezbędna. W gospodarce, która się przegrzewa, utrzymanie stóp procentowych poniżej stopy inflacji jest trudne dla Banku Centralnego. Musi dojść do spowolnienia wzrostu kredytów. Z tego powodu Erdogan musi deficyt budżetowy zamienić na nadwyżkę i zachęcić do cięcia płac.

Mimo wszystko AKP powinno być dumne z tego, jak zarządza gospodarką odkąd doszło do władzy w 2002 roku. W tym czasie roczny wzrost wyniósł 6 procent. Żaden z tureckich banków nie zbankrutował w czasie kryzysu finansowego. Turcja może się poszczycić nowoczesną i zdywersyfikowaną gospodarką, w której przemysł usługowy stanowi dwie trzecie całej produkcji. Aby jednak kraj czekała świetlana przyszłość, władze muszą rozwiązać problemy finansowe, a te rosną z miesiąca na miesiąc.