Forsal.pl: finanse

Płaca minimalna w Polsce może zależeć od wzrostu PKB

2010-09-08T17:53:07Z

Szef resortu gospodarki poinformował, że nad projektem będzie pracował zespół Komisji Trójstronnej. "Spodziewam się, że możemy dojść do porozumienia przed następnym posiedzeniem Rady Ministrów, w przyszłym tygodniu" - podkreślił.

"Jest taka perspektywa, że jeżeli wzrost gospodarczy będzie na dobrym poziomie, to w perspektywie kilku lat (płaca minimalna - PAP) mogłaby dojść do 50 proc. płacy średniej" - powiedział. Takie rozwiązanie - w ocenie Pawlaka - dałoby mocne podstawy do tego, żeby nie było dużego rozwarstwienia dochodowego.

Płaca minimalna wynosi obecnie 1317 zł brutto, czyli ponad 39 proc. średniej pensji.

Podczas wtorkowego posiedzenia Komisji Trójstronnej Pawlak zaproponował, by poziom wzrostu płacy minimalnej zależał od koniunktury w gospodarce. Płaca minimalna miałaby stanowić od 40 do 50 proc. średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. Przy wysokim wzroście PKB, stosunek pensji minimalnej do średniej zwiększałby się, a przy małym wzroście PKB lub recesji - malał.

Zgodnie z tą propozycją, jeżeli PKB rósłby w tempie np. 3 proc., to stosunek płacy minimalnej do średniego wynagrodzenia wzrastałby o 1 pkt proc. W przypadku 6-proc. wzrostu PKB, płaca minimalna wzrastałaby o 2 pkt proc. względem średniego wynagrodzenia.

Mechanizm działałby też w drugą stronę; w przypadku, gdy PKB wzrósłby mniej niż 3 proc., relacja płacy minimalnej do średniej pensji spadałaby o 1 pkt proc., a gdyby wzrost PKB był ujemny - relacja ta obniżałaby się o 2 pkt proc.

Przeciwne wiązaniu wzrostu płacy minimalnej z koniunkturą w gospodarce jest OPZZ. Przewodniczący związku Jan Guz powiedział w środę, że związek nie zgadza się na złożoną "rzutem na taśmę" propozycję rządu. Według niego rząd swoją decyzją demontuje ustawę o minimalnym wynagrodzeniu, a przyjęcie propozycji Pawlaka oznaczałoby, że wzrost minimalnego wynagrodzenia byłby niższy od aktualnego.

>>>Raport: Forum Ekonomiczne w Krynicy

Zygmunt Solorz-Żak - człowiek z (tele)wizją

2010-09-08T17:32:10Z

– Najpierw dam ludziom szybki bezprzewodowy internet, a potem za jego pośrednictwem dostarczę treści – zapowiadał od jakiegoś czasu Zygmunt Solorz-Żak, właściciel m.in. telewizji Polsat. I robi to, co zapowiedział – uruchamia właśnie sieć szybkiego bezprzewodowego internetu, która pozwala na ściągnięcie blisko 5 GB w nie więcej niż 5 minut. Mając odpowiedni telewizor, oglądać można program 3D prosto z serwera.

– Jeszcze dwa lata temu można było myśleć o kupowaniu w Polsacie udziałów. Dziś to już nierealne. Za dwa lata Solorz-Żak będzie jednym z dwóch hegemonów na rynku obok TP i nakryje nas wszystkich czapką – mówi jeden z menedżerów konkurencyjnej firmy medialnej. Prezes innej spółki nie kryje podziwu. – Zawsze miał biznesowego nosa i szedł własną drogą, ale ten ostatni ruch z telekomunikacją i internetem to majstersztyk – twierdzi.

Przybysz z Radomia

Gdy 1993 roku startował z Polsatem, Zygmunt Solorz-Żak nie był traktowany z takim poważaniem. Był człowiekiem z Radomia, który zajął się interesami w latach 80., zaczynając od firmy przewożącej paczki z Niemiec do Polski. Potem importował samochody z NRD i Rumunii. Nie był absolwentem prestiżowej uczelni wyższej, a raczej człowiekiem z ludu. Ale właśnie to było największym atutem, bo kiedy ruszył z Polsatem, ta cecha pozwalała mu wyczuwać oczekiwania masowej widowni. Programy takie, jak „Disco Relax”, „Na każdy temat”, „Świat według Bundych” przyciągnęły masową widownię i zbudowały silną pozycję Polsatu.

Potem przyszła pora na kolejne inwestycje. Invest-Bank, PTE Polsat, Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie Polisa-Życie, Cyfrowy Polsat. No i Elektrim. Po wejściu do tej spółki Solorz-Żak stał się stroną w batalii w Erze, którą prowadził jednocześnie z Vivendi i Deutsche Telekom.

Czarne chmury zebrały się nad biznesmenem trzy lata temu, gdy politycy zaczęli oskarżać go o współpracę z SB w latach 80. Solorz-Żak przyznawał, że podpisał dokument, ale współpracownikiem nie był.

Oszczędny darczyńca

Jest oszczędny i nie lubi trwonić pieniędzy. Denerwuje się, gdy słyszy, że na jedną konferencję prasową przyjechały trzy ekipy Polsatu jednocześnie: z „Wydarzeń”, z Polsat News i z TV Biznes. Z drugiej strony udziela się charytatywnie, finansując Fundację Polsat, sponsoruje Polsat Warsaw Open. W tenisa sam gra z zamiłowaniem.

>>> Czytaj też: Polscy filantropi nie znoszą rozgłosu

Wie, co sprzedaje. Gdy w ubiegłym roku należący do niego Cyfrowy Polsat wprowadził do oferty szybki bezprzewodowy internet, Zygmunt Solorz-Żak testował usługę w swoim gabinecie na 15. piętrze biurowca Polsatu przy ul. Ostrobramskiej w Warszawie. Przychodzących na wywiady dziennikarzy zapraszał do biurka i demonstrował, jak działa usługa. „Ile płaci pan miesięcznie za internet? 80 zł za 4 Mb/s? To ja dam panu tyle samo za dwa razy mniejsze pieniądze”.

Choć operuje miliardami, jest ostrożny, jeśli chodzi o inżynierię finansową. Gdy w 2008 r. wiele firm poniosło straty na opcjach walutowych, Zygmunt Solorz-Żak spał spokojnie. Z opcji nie skorzystał, bo – jak mówi – nie stosuje czegoś, czego nie rozumie.

Solorz-Żak jak Murdoch

54-letni Zygmunt Solorz-Żak jest podobny do globalnego magnata medialnego Ruperta Murdocha. Obaj mają platformy satelitarne i stacje telewizyjne, obaj zawsze mieli świetne kontakty z politykami, cenią lojalność i potrafią ją nagradzać. Obaj rządzą swoimi imperiami w taki sam, niestandardowy, jak na współczesne korporacje, sposób i mają dystans do swojego majątku. Pytany przez nas, czy jego majątek stopniał w czasie kryzysu, właściciel Polsatu odpowiedział, że to nie ma znaczenia, bo liczy się sukces. Czyli? – Dla mnie najważniejsze jest udowodnienie sobie, że mogę coś osiągnąć, na przykład doprowadzić jakieś przedsięwzięcie biznesowe do końca zgodnie z planem. Pozycja na jakiejkolwiek liście najbogatszych nie ma żadnego znaczenia – mówi.

>>> Polecamy: Zygmunt Solorz-Żak: Grupa Polsat zarobi o kilka procent więcej w tym roku

Rozpoczęło się XX Forum Ekonomiczne w Krynicy

2010-09-08T16:24:00Z

Gośćmi specjalnymi debaty byli: prezydent Bronisław Komorowski, szef Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek oraz przewodniczący Komisji Europejskiej Jose Manuel Barroso.

Tegoroczne Forum poświęcone jest szansom, jakie niesie dla Europy Traktat Lizboński. Przewodniczący KE ocenił, że Traktat ten łączy wiele polityk: reformy makroekonomiczne, otwarcie rynku wewnętrznego; ma też wymiar zewnętrzny. "To oznacza, że potrzebujemy większego połączenia różnych polityk m.in. fiskalnej konsolidacji i reformy strukturalnej" - powiedział.

Szef Parlamentu Europejskiego przekonywał, że Unia będzie działała sprawniej i odpowie na oczekiwania obywateli. "Zastanawiamy się, jak w ramach Traktatu Lizbońskiego możemy najlepiej odpowiedzieć na te wyzwania" - podkreślił Buzek.

O tym, że kryzys finansowy pokazał nam jak bardzo jesteśmy od siebie zależni w Europie i na świecie mówił Barroso. "Dług jednego kraju może mieć wpływ na całą Europę. Musimy myśleć globalnie" - zaznaczył. Według niego strategia gospodarcza Unii na najbliższe 10 lat - EU 2020 - jest bardziej elastyczna i kompleksowa od poprzedniej strategii - Lizbońskiej. Łączy reformy makroekonomiczne i rozszerzanie rynku zewnętrznego. "Dzisiaj mamy znacznie większą świadomość potrzeb, aby działać w sposób europejski i globalny. Tak nie było w roku 2000, kiedy była opracowywana i rozpoczęta pierwsza strategia (Lizbońska)" - podkreślił szef KE.

O tym, że Polska - przygotowująca się do przejęcia prezydencji w UE w drugiej połowie 2011 roku - chce przyczynić się do pogłębienia integracji europejskiej w obszarze wspólnej polityki zagranicznej mówił prezydent Bronisław Komorowski.

"Polska, która szykuje się do prezydencji w nowych warunkach, już w warunkach funkcjonowania Traktatu Lizbońskiego, chciałaby, aby te stare wartości Unii - takie jak solidarność i nowe wyzwania, nowych czasów - znalazły odbicie także i w okresie naszej prezydencji" - podkreślił Komorowski.

"Dlatego chcielibyśmy bardzo przyczynić się do pogłębienia integracji europejskiej w obszarze wspólnej polityki zagranicznej, zewnętrznej, kontaktowania się ze światem spoza Unii tak, aby było widać i naszą solidarność, i naszą jednomyślność, albo przynajmniej próbę znalezienia tego, co nas łączy, wszystkie kraje Unii Europejskiej w kontakcie ze światem zewnętrznym" - zaznaczył prezydent.

Komorowski dodał, że prezydencja polska, a także inne prezydencje powinny przyczyniać się "do utrzymania przekonania, że Unia chce zachować otwarty charakter". Jego zdaniem solidarność energetyczna i liberalizacja rynku energetycznego mogą przyczynić się do obniżenia kosztów produkcji europejskiej i uczynić ją konkurencyjną.

XX Forum Ekonomiczne rozpoczęło się w środę w Krynicy. Czterodniowa impreza jest poświęcona szansom, jakie niesie dla Europy Traktat Lizboński. Według szacunków organizatorów do "polskiego Davos" przyjedzie w tym czasie niemal 2 tys. gości z 60 krajów. W Forum bierze udział m.in. wicepremier, minister gospodarki Waldemar Pawlak, minister skarbu Aleksander Grad i b. prezydent Aleksander Kwaśniewski.

>>> Raport: Forum Ekonomiczne w Krynicy

Kluza: Wynik sektora bankowego w 2010 r. może wynieść 10 mld zł

2010-09-08T12:08:49Z

"Spodziewamy się w tym roku bardzo dobrego wyniku całego sektora bankowego. Może on być o 30 proc. lepszy niż w ubiegłym roku. Są szanse, że wynik będzie na poziomie 10 mld zł" - powiedział dziennikarzom Kluza. Zysk netto sektora po dwóch kwartałach bieżącego roku wzrósł do 5,42 mld zł i był o 22 proc. wyższy niż rok wcześniej.

Z kolei po czterech kwartałach 2009 roku wyniósł on 8,7 mld zł, oznacza to spadek o 36 proc. rok do roku.

Kluza bierze udział w XX Forum Ekonomicznym w Krynicy, które potrwa od środy do soboty.

>>> Polecamy: Tegoroczne Forum Ekonomiczne w Krynicy pod hasłem Traktatu Lizbońskiego

Forum Inwestycyjne: Warszawa może być regionalnym centrum finansowym

2010-09-08T11:18:35Z

Jak podkreślił podsekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa Adam Leszkiewicz, centrów finansowych nie tworzy państwo decyzjami administracyjnymi, ale musi nastąpić interakcja między stroną rządową, która tworzy warunki, a uczestnikami rynku finansowego, którzy muszą mieć interes, aby przyjść do Warszawy.

>>> Polecamy: Polska może stać się regionalnym centrum finansowym

"My, jako resort skarbu tak postrzegamy swoją rolę i chcemy nawiązać dialog z rynkiem i tam, gdzie się da, mu pomagać" - zaznaczył Leszkiewicz. Przypomniał, że Polska ma wielki potencjał finansowy w porównaniu z innymi państwami regionu, na który składa się m.in. dodatni wzrost gospodarczy, ponad 65 mld euro unijnego wsparcia z funduszy strukturalnych do roku 2013, czy planowane 10 mld euro inwestycji zagranicznych.

"Zrobiliśmy też jasny plan prywatyzacji na cztery lata i chcemy go zrealizować" - dodał wiceminister. W jego ocenie głównym elementem warszawskiego centrum finansowego będzie sprywatyzowana GPW, której akcje będą notowane na warszawskim parkiecie. "W przypadku GPW mamy do czynienia ze zgodnością strategii między właścicielem i zarządem. Wiemy, że ten rynek chcemy rozwijać, umacniać ją, a narzędzia mamy uzgodnione" - zaznaczył Leszkiewicz.

Jego zdaniem, aby GPW na stałe zaistniała w regionie, musi myśleć w kategoriach nie tylko polskiego rynku, ale budowania swojej europejskiej pozycji. "Temu służy prywatyzacja. Chcemy w ten sposób przyciągnąć inwestorów zagranicznych, żeby giełda zaczęła być postrzegana jako środkowoeuropejska" - dodał przedstawiciel MSP.

B. premier Kazimierz Marcinkiewicz widzi szansę, aby Warszawa stała się "Londynem Europy centralnej". Według niego potrzebne do tego jest nie tylko przyciągnięcie do polskiej stolicy światowych instytucji finansowych, ale także zbudowanie i wzmocnienie instytucji politycznych i gospodarczych o zasięgu regionalnym.

"W Polsce coraz więcej instytucji finansowych zakłada swoje oddziały - to efekt decyzji rządowych, a także potencjału finansowego, bo pieniądz przyciąga następny pieniądz. Widać wyraźnie, że Warszawa zaczyna przyciągać i skupiać" - ocenił Marcinkiewicz. Zdaniem b. premiera ważne jest także wzmocnienie regionalnych, środkowoeuropejskich instytucji politycznych i gospodarczych.

Prezes Banku BZ WBK Mateusz Morawiecki uważa, że zasadniczą częścią warszawskiego centrum finansowego powinna być GPW. "Rok 2009 był rokiem bardzo silnego odbicia się GPW w porównaniu do innych parkietów, ale w porównaniu do innych giełd regionu, zwłaszcza wiedeńskiej, nie mamy jeszcze wyraźnych przewag" - mówił.

Przypomniał, że mimo dobrego rozwoju w ciągu ostatnich lat, warszawska giełda stanowi 1,3 proc. kapitalizacji wszystkich giełd europejskich. Jak przyznał przedstawiciel jednego z największych włoskich banków Intesa Sanpaolo Laurent Truflandier polska jest bardzo ważnym rynkiem w Europie i staje się najważniejszym rynkiem w tej części kontynentu.

"Pod względem kapitalizacji przewyższa Węgry, konkuruje z Wiedniem. To zdecydowany sukces, to skutek wielu działań podjętych w ostatnich latach z punktu widzenia finansowego, regulacyjnego i rządowego" - mówił.

Ryszard Rapacki: Poziom krajów Zachodu osiągniemy za 24 lata

2010-09-08T11:53:48Z

DGP: Dwadzieścia lat od rozpoczęcia transformacji systemowej kraje naszego regionu zostały poddane bezprecedensowemu testowi – odporności na światowy kryzys. Jak na tle innych państw wypada gospodarka polska?

prof. Ryszard Rapacki: Jako jedyny kraj członkowski Unii Europejskiej osiągnęliśmy w ubiegłym roku wzrost gospodarczy. Dynamika polskiego PKB w 2009 r. wyniosła 1,8 proc., UE jako całość odnotowała obniżkę o 4,2 proc. Jeszcze głębszy spadek (o ponad 6 proc.) zarejestrowały państwa naszego regionu. Najgorsza sytuacja była w krajach nadbałtyckich, gdzie PKB zmniejszył się o 14 – 18 proc. Bardzo ucierpiały Rumunia i Słowenia.

Ponieważ – jak dotąd – udało się nam przejść przez światowy kryzys gospodarczy suchą stopą, nie doświadczyliśmy negatywnych zjawisk, takich choćby jak gwałtowny wzrost bezrobocia. Według Eurostatu w krajach nadbałtyckich w 2009 r. nastąpiła drastyczna zwyżka stopy bezrobocia z 6 do 16 – 20 proc., u nas doszło do wzrostu tego wskaźnika z 8 do 9 proc. Nie jesteśmy już niechlubnym liderem w regionie, jeśli chodzi o wysokość stopy bezrobocia. Znajdujemy się pod tym względem w środku stawki nowych członków UE.

>>> Polecamy: Wall Street Journal: Europa chce zostać w gospodarczym tyle

Dużo łagodniejszą postać przybrały w Polsce również inne niekorzystne tendencje. Chodzi m.in. o skalę ograniczenia napływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich i kapitału portfelowego, przyspieszenia inflacji. Przykładowo: w Słowacji deficyt obrotów bieżących stanowił w ub.r. 8 proc. PKB, u nas 2,2 proc.

Pod jakim względem wyróżniamy się in minus na tle krajów Europy Środkowo-Wschodniej?

Zdecydowanie najgorzej Polska poradziła sobie z utrzymywaniem dyscypliny finansów publicznych. W 2009 r. deficyt sektora finansów publicznych – jako odsetek PKB – wzrósł ponaddwukrotnie w porównaniu z rokiem poprzednim. W efekcie pojawiło się zagrożenie, iż dług publiczny może wkrótce przekroczyć drugi już próg ostrożnościowy z ustawy o finansach publicznych, czyli 55 proc. PKB. Nawet Węgry, które niedawno jeszcze znajdowały się na krawędzi bankructwa i są bardziej obciążone długiem publicznym niż Polska, radzą sobie z przywracaniem dyscypliny fiskalnej lepiej niż my.

>>>Polecamy: Rybiński: Polskie finanse publiczne są w dramatycznej sytuacji

Ratując finanse publiczne, trzeba ciąć wydatki czy raczej podnosić podatki?

Z analiz MFW i Banku Światowego wynika, że większość udanych prób reform finansów publicznych obejmowała przede wszystkim sferę wydatków, a nie podatków. W tym kontekście proponowana przez rząd podwyżka VAT nie wydaje się właściwą drogą do naprawy polskich finansów publicznych. Posunięcie to jest zdecydowanie niewystarczające, aby w zadeklarowanym przez Polskę terminie 2 lat zbić deficyt poniżej 3 proc. PKB i spełnić kryterium fiskalne z Maastricht.

Duży niepokój budzą też pojawiające się w łonie rządu koncepcje ograniczania deficytu budżetowego poprzez demontaż drugiego filaru systemu emerytalnego (OFE). Postulat rozpoczęcia naprawy finansów publicznych w Polsce od sfery wydatków wydaje się zasadny tym bardziej, że – zarówno w roku ubiegłym, jak i w całym okresie transformacji systemowej – w polityce wydatków budżetowych dominowały u nas cele redystrybucyjne, a nie rozwojowe, sprzyjające zwiększaniu efektywności.

Polityka ta była i jest bardzo podatna na oddziaływanie rozmaitych grup interesów i korporacji zawodowych, co czyni państwo polskie niejako zakładnikiem tych grup.

Powiedział pan, że nie jesteśmy już liderem w regionie jeśli chodzi o wysokość stopy bezrobocia. Czy są szanse na spadek liczby ludzi bez pracy?

Mimo poprawy sytuacji na rynku pracy możliwości dalszej znaczącej redukcji stopy bezrobocia są bardzo ograniczone. Wynika to głównie stąd, że tzw. naturalna stopa bezrobocia jest w Polsce bardzo wysoka – wynosi ok. 10 proc. Do jej trwałego obniżenia nie wystarczy przyspieszenie wzrostu gospodarczego, konieczny jest cały kompleks reform strukturalnych zmieniających instytucje związane z szeroko rozumianym rynkiem pracy. Mamy też jedne z najniższych w Europie wskaźniki aktywności zawodowej, zatrudnienia, wiek przechodzenia na emeryturę, mamy też rozbudowany system emerytur specjalnych, rent, KRUS. W innych krajach regionu nie popełniono na początku transformacji aż tylu błędów w tej dziedzinie.

Od lat słychać narzekania na trudne warunki prowadzenia w Polsce działalności gospodarczej. Czy nasi sąsiedzi też mają z tym aż tak wielki kłopot?

Nie zaliczamy się do czołówki państw Europy Środkowo-Wschodniej pod względem zakresu wolności gospodarczej, warunków prowadzenia biznesu, skuteczności działania sądownictwa gospodarczego, walki z korupcją, poziomu konkurencyjności i innowacyjności gospodarki. Udział wyrobów najbardziej zaawansowanych technologicznie w naszym eksporcie dóbr przetwórstwa przemysłowego wynosi zaledwie 4 proc., w kilku innych krajach regionu przekracza 10 proc. Pod tym względem zajmujemy – wspólnie z Rumunią – ostatnie miejsce w grupie nowych krajów członkowskich UE. Pierwsze symptomy zwiększania innowacyjności gospodarki pojawiły się dopiero w 2009 r. Było to w dużej mierze skutkiem pozytywnego wpływu funduszy unijnych. Nadal jednak rola innowacji jako czynnika wzrostu gospodarczego i poprawy międzynarodowej konkurencyjności polskiej gospodarki jest marginalna. Źródłem naszej przewagi są głównie produkcja i eksport towarów pracochłonnych i dóbr o niskim stopniu przetworzenia i małej wartości dodanej.

W jakim stopniu niewątpliwy polski sukces gospodarczy w ubiegłym roku był efektem polityki ekonomicznej, a w jakim szczęśliwego zbiegu okoliczności?

Był to rzeczywiście splot różnego rodzaju przyczyn, wśród których znaczącą rolę odegrał czynnik szczęścia. Szczególnie pomogła nam wcześniejsza obniżka stawek PIT i zmniejszenie klina podatkowego, które stworzyły osłonę przed skutkami kryzysu światowego. Przed głębszym załamaniem uchroniło nas również to, że nie weszliśmy jeszcze do strefy euro. Głęboka deprecjacja złotego w 2009 r. częściowo zamortyzowała wstrząs wywołany recesją u naszych głównych partnerów handlowych. Wspólna waluta przynosi wiele korzyści w warunkach prosperity, natomiast w okresie gorszej koniunktury utrudnia radzenie sobie ze skutkami szoku. Przykładem może być Słowacja, gdzie w 2009 r. nastąpił głęboki spadek eksportu.

Jaki jest bilans ostatniego 20-lecia w gospodarce Polski i innych krajów Europy Środkowo-Wschodniej?

Mimo pogorszenia warunków gospodarowania w ub.r., wynikającego głównie ze skutków światowego kryzysu, w mojej ocenie wyników gospodarczych całego okresu transformacji bilans wypada zdecydowanie pozytywnie. Sukcesem okazało się zbudowanie od podstaw gospodarki rynkowej, osiągnięcie relatywnie wysokiej dynamiki wzrostu PKB oraz zmniejszenie luki rozwojowej w stosunku do starych państw UE.

Polska okazała się w tej dziedzinie liderem regionu. Jeśli przyjąć, że wartość naszego PKB na koniec 1989 r. wyniosła 100, to w 2009 r. jego poziom wzrósł do 181. Na drugim miejscu w tej klasyfikacji znalazła się Słowacja ze wskaźnikiem 155. Najgorzej w tym czasie poradziły sobie Litwa i Łotwa, gdzie poziom PKB obniżył się w stosunku do 1989 r. odpowiednio o 1 i 3 proc.

W ciągu ostatnich 20 lat Polska w najszybszym tempie odrabiała dystans rozwojowy w stosunku do państw starej UE. Jeśli w 1989 r. PKB na 1 mieszkańca naszego kraju stanowił zaledwie 38 proc. średniego wskaźnika dla UE-15, to w 2009 r. wyniósł on już 55 proc. Ekstrapolując dotychczasowe tendencje rozwojowe, można szacować, że średni poziom rozwoju UE-15 osiągniemy za 24 lata. Najszybciej dokona tego Estonia (już za 11 lat), najpóźniej Bułgaria – za 37 lat i Węgry – za 33 lata.

Niestety, znacznie mniejszy postęp osiągnął nasz kraj na tle regionu w dziedzinie reform strukturalnych i tworzenia instytucjonalnej infrastruktury rynku. Chociaż także i tu byliśmy liderem przemian w latach 90., to obecnie pod względem zaawansowania przemian zajmujemy w rankingu EBOiR 4. miejsce w grupie krajów UE-10 i – jeżeli szybko nie podejmiemy dalszych niezbędnych reform – to prawdopodobnie wkrótce tę lokatę stracimy, jako że szybko doganiają nas kolejne kraje: Litwa, Łotwa i Słowacja.

Czy okres zamykania luki rozwojowej można skrócić?

Zapewne tak. Może się tak stać jednak pod wieloma warunkami. Trzeba do nich zaliczyć m.in. przeprowadzenie kompleksowych reform instytucjonalnych w otoczeniu gospodarki, w tym zwłaszcza gruntowne zmiany w systemie regulującym funkcjonowanie rynku pracy. Potrzebna jest głęboka reforma sektora finansów publicznych, likwidacja licznych barier biurokratycznych. Generalnie – niezbędne jest usunięcie najważniejszych źródeł i przejawów zawodności polskiego państwa.

Łatwiej to zrobić w czasach kryzysu czy gospodarczej prosperity?

Kraje, które zostały zmuszone – głównie w wyniku zeszłorocznego kryzysu – do podjęcia trudnych, kompleksowych reform w tych dziedzinach (np. Estonia), mogą wyjść z kryzysu znacznie wzmocnione i lepiej niż Polska przygotowane do radzenia sobie w trudnym, konkurencyjnym otoczeniu międzynarodowym. Oby na nas wzrost PKB w 2009 r. nie podziałał demobilizująco. Żeby za kilka lat nie okazało się, że nie jesteśmy już liderem zmian w tej części kontynentu i że – zamiast skrócenia – okres zamykania luki rozwojowej w stosunku do Europy Zachodniej jeszcze bardziej się wydłużył.

Polacy nie chcą opodatkowania banków

2010-09-08T05:36:58Z

Firma badawcza IQS zapytała w imieniu "PB" reprezentatywną grupę 500 osób, czy podoba im się pomysł obłożenia sektora bankowego nową daniną. "Nie" - odpowiedziało aż 57 proc. ankietowanych. Podatek podoba się co czwartej osobie biorącej udział w badaniu, 18 proc. nie ma zdania w tej sprawie.

Aż 76 proc. ankietowanych nie ma wątpliwości, że banki przeniosą na klientów koszty nowego podatku. Tylko 11 proc. jest przeciwnego zdania. 13 proc. pytanych nie określiło swego stanowiska.

>>> Polecamy: Projekt ws. podatku od banków trafił do Sejmu

79 proc. poddanych badaniu sądzi, że rząd zaskoczy nas jeszcze propozycjami wprowadzenia nowych podatków lub podniesienia istniejących. Odmiennego zdania jest 11 proc., a nie ma swej opinii w tej kwestii 10 proc. - podaje "PB".

Banki tną koszty kredytów hipotecznych - sprawdź, gdzie jest najtaniej

2010-09-07T20:40:56Z

Dla klientów o średnich dochodach, którzy założą w banku konto i będą na nie przelewać swoje wynagrodzenie, średnia marża spadła ostatnio do 1,9 proc. z ponad 2 proc. w lipcu – wynika z danych firmy Gold Finance.

Długa lista promocji

Lista banków, które wprowadziły obniżki i ułatwienia przy kredytach złotowych, jest długa. Wczoraj PKO podniósł maksymalną wartość kredytu hipotecznego ze 100 do 104 proc. wartości kupowanej nieruchomości. Również wczoraj o swojej nowej ofercie poinformował ING Bank Śląski. Przy kredycie w wysokości od 250 do 500 tys. zł i przy min. 10-proc. udziale własnym bank stosuje teraz marżę w wysokości 1,8 proc. (spadek o blisko 0,5 proc.). Może być ona obniżona o dalsze 0,6 proc. dla posiadaczy ROR. Przedstawiciele banku będą teraz jeździć do domów klientów i załatwiać tam wszystkie formalności związane z pożyczką.

– Kompleksowa pomoc doradców, i to w miejscu zamieszkania, to wciąż rzadkość na rynku hipotek – mówi Grzegorz Wyrzykowski, dyrektor ING Banku Śląskiego.

W ostatnich dniach obniżki wprowadził też Eurobank. – Marże kredytowe spadły o 0,2 proc. i dziś najniższa to 1,3 proc. – mówi Halina Kochalska z Gold Finance. BOŚ obciął marże pożyczek hipotecznych (dla kwot powyżej 150 tys. zł) o 0,3 pkt proc. Najmniej, 1,3 proc., płacą klienci, którzy co miesiąc przeznaczą 200 zł na program inwestycyjny. Do końca miesiąca prowizji nie zapłacą kredytobiorcy, którzy założą w banku konto i zapewnią, że co miesiąc trafią na nie 2 tys. zł. Również w DB do końca września można nie płacić prowizji. Dodatkowo marża może wynosić 1,6 proc. – Można jeszcze uzyskać dodatkową zniżkę w wysokości 0,2 pkt proc. w przypadku skorzystania z naszych kart kredytowych – mówi Maciej Molewski z Deutsche Banku PBC.

Promocja obowiązuje też w DnB Nord. Jeśli klient starający się o kredyt założy w banku konto z kartą, może liczyć na marżę w wysokości 1,7 proc. (dla kredytów w przedziale 300 – 500 tys. zł) lub 1,4 proc. (dla kredytów powyżej 500 tys. zł). W Lukas Banku w ramach promocji klienci nie płacą prowizji. Największą obniżkę wprowadził jednak BPH, który do tej pory stosował chyba najwyższe opłaty na rynku. Marże hipotecznych kredytów złotowych spadły aż o 2,6 pkt proc. Dla posiadaczy rachunku w banku, na który wpływa pensja, może być ona obniżona o kolejne 0,5 proc. Przy 20-proc. udziale własnym marża dla kredytu złotowego zmniejszyła się z 4,8 do 1,7 proc.

Złoty lansowany

Wyraźnie widać, że banki są bardzo zainteresowane zwiększeniem udziału kredytów złotowych w portfelach kredytowych. – Dotyczy to głównie instytucji, które specjalizowały się w pożyczkach walutowych. Prawdopodobnie chcą przypodobać się nadzorowi, który w projekcie nowej rekomendacji zaleca, by maksymalna wartość portfela kredytów walutowych nie była większa niż 50 proc. – mówi Halina Kochalska.

Trudno się dziwić zachętom do brania pożyczek złotowych – w niektórych bankach ponad 80 proc. kredytów mieszkaniowych denominowanych jest w walucie obcej.

Polacy zużywają mniej paliwa, ale Orlen i Lotos są na plusie

2010-09-07T20:37:10Z

W I półroczu Polacy kupili o ponad 4 proc. mniej benzyny niż przed rokiem. Dość niespodziewanie zahamowany został także trwający już kilka lat wzrost zużycia oleju napędowego.

Według najnowszych danych Agencji Rynku Energii popyt na diesla spadł o blisko 1 proc., do 5,1 tys. ton. Zdaniem ekspertów słaby był już rok 2009, kiedy na skutek spowolnienia gospodarczego zapotrzebowanie na paliwa było o kilka procent niższe od prognozowanego. Tegoroczny spadek to z kolei efekt złej pogody. – Benzyna to paliwo, które kupowane jest przede wszystkim przez klientów indywidualnych. Sroga zima na początku tego roku oraz późniejsze powodzie spowodowały, że kierowcy rzadziej podróżowali – tłumaczy Krzysztof Romaniuk, dyrektor ds. analiz rynku paliw w Polskiej Organizacji Przemysłu i Handlu Naftowego.

Według niego mrozy negatywnie odbiły się też na popycie na ON. Prognozuje on jednak, że zużycie tego paliwa na koniec 2010 roku wzrośnie i w najgorszym wypadku utrzyma się na poziomie zbliżonym do roku ubiegłego.

Zmniejszył się też popyt na autogaz. W I połowie 2010 r. sprzedano 798 tys. ton LPG, o ponad 3 proc. mniej niż przed rokiem.

Mimo słabych wyników półrocznych popytu na paliwa Orlen (PKNORLEN) zwiększył sprzedaż o 5 proc. Analitycy tłumaczą to wzrostem produkcji krajowej i spadkiem importu. W konsekwencji Lotos ma już niemal 30 proc. rynku detalicznego, a więc osiągnął poziom, który w strategii spółki zakładany był dopiero na rok 2012.

Debiuty na GPW i NewConnect: spółki ruszają na parkiet

2010-09-07T20:33:24Z

Wakacje były okresem przestoju w debiutach na rynku głównym. Zupełnie inaczej sytuacja przedstawia się na NewConnect. Po rekordowym czerwcu, kiedy zadebiutowało tam 10 spółek, w lipcu pojawiło się 11, a w sierpniu 9. Informacje płynące z firm wskazują, że wrzesień może być dla NewConnect równie dobry jak w ciągu ostatnich trzech miesięcy.

Więcej na ten temat przeczytasz w czwartek na www.forsal.pl oraz w Dzienniku Gazecie Prawnej.