Wskaźnik zatrudnienia określa, jaki odsetek ludności w danej grupie wiekowej ma pracę. Oblicza się go dzieląc liczbę zatrudnionych przez całkowitą wielkość populacji w wybranym przedziale wiekowym.

Wysokość odsetka zatrudnionych seniorów zależy w dużej mierze od ogólnej sytuacji gospodarczej, w tym przede wszystkim od popytu na pracę i struktury demograficznej społeczeństwa.

Dekadę temu, kiedy europejska gospodarka rozwijała się w szybszym tempie niż obecnie, wskaźnik zatrudnienia osób starszych (w przedziale wiekowym 55 – 64 lat) dla całej UE był o kilkanaście punktów procentowych niższy.

Od 2007 roku odsetek zatrudnionych seniorów wzrósł najbardziej w Niemczech oraz w Polsce – wzrost odpowiednio o 19,4 pkt. proc. i 18,5 pkt. proc. Wskaźnik ten rósł również szybko w innych państwach naszego regionu: na Słowacji i na Węgrzech – po 17,6 pkt. proc., a w Czechach o 15,6 pkt. proc. 

Wolniej, ale także rósł odsetek zatrudnionych na Litwie, Łotwie i w Estonii. Wskaźnik zatrudnienia dla grupy wiekowej 55 – 64 lat w krajach bałtyckich jest najwyższy wśród państw postkomunistycznych należących obecnie do Unii.

Miedzy Bułgarią a Rumunią, które przystąpiły do UE w tym samym czasie, jest duża różnica. W pierwszym kraju poziom zatrudnienia seniorów przez dziesięć lat wzrósł niemal cztery razy bardziej niż w drugim.

Mniej osób w wieku 55+ zatrudniała tylko Grecja – w ciągu dekady wskaźnik zmniejszył się tam o 4,8 pkt. proc. Trzeba jednak pamiętać, że to kraj, gdzie po kryzysie ogólna sytuacja na rynku pracy znacznie się pogorszyła.

Autor: Łukasz Czernicki, ekonomista, doktorant Uniwersytetu w Poczdamie