Sąd w Szanghaju poinformował na swojej stronie internetowej, że skonfiskowane zostaną też aktywa Wu warte 10,5 mld juanów (1,65 mld USD).
W ogłoszonym wyroku stwierdzono, że Wu dopuścił się nielegalnej zbiórki funduszy w kwocie 65,2 mld juanów (10,24 mld USD) poprzez sprzedaż polis ponad przewidziane regulacjami limity oraz zdefraudował 10 mld juanów (1,57 mld USD) z funduszu ubezpieczeniowego Anbangu.
W czasie jednodniowego procesu w marcu Wu twierdził, że nie zdawał sobie sprawy, iż jego działania są sprzeczne z chińskim prawem. Wyraził jednak skruchę i prosił o łagodny wymiar kary – informowała wtedy agencja Xinhua.
W lutym kontrolę nad Anbangiem przejęły organy nadzoru finansowego, które w kwietniu zapowiedziały, że włożą w firmę ponad 60 mld juanów, aby zagwarantować jej płynność finansową. Rzecznik Anbangu powiedział agencji Reutera po ogłoszeniu wyroku, że firma działa stabilnie i ma „wystarczający przepływ gotówki”, by wywiązać się ze zobowiązań wobec wszystkich klientów.
Komisje nadzorcze wzięły firmę pod lupę w związku z dokonywanymi przez nią głośnymi międzynarodowymi przejęciami, w tym zakupem hotelu Waldorf Astoria na nowojorskim Manhattanie za prawie 2 mld dolarów w 2014 roku. Łącznie w latach 2014-2017 firma wydała na zagraniczne przejęcia ponad 20 mld USD – wynika z danych firmy analizującej rynki finansowe Dealogic.
W Europie Anbang przejął m.in. belgijskie towarzystwo ubezpieczeniowe Fidea i holenderskiego ubezpieczyciela Vivat. Źródła Bloomberga informowały w 2016 roku, że za pośrednictwem Vivatu chińska firma kupiła nieruchomości biurowe o wartości 500 mln euro m.in. w Amsterdamie i Utrechcie. Anbang inwestował też w Korei Południowej i Kanadzie.
Założony w 2004 roku Anbang szybko rozwinął się na rynku zdominowanym przez przedsiębiorstwa państwowe. Obecnie ma ponad 30 tys. pracowników i 35 mln klientów, którym oferuje ubezpieczenia na życie, usługi bankowe, zarządzanie majątkiem i usługi maklerskie.
Według komentatorów bezprecedensowe przejęcie sterów w prywatnej firmie przez państwowe organy świadczy o determinacji władz, które starają się zapanować nad rosnącym długiem korporacyjnym i uporządkować chaotyczny sektor finansowy.
