potwierdza prawo do rzeczowych świadczeń zdrowotnych, które stają się niezbędne z przyczyn medycznych, podczas pobytu na terenie innego państwa członkowskiego UE/EFTA. Kartę może wyrobić każda ubezpieczona w osoba. Z dokumentu można korzystać w 28 państwach członkowskich Unii Europejskiej: Austrii, Belgii, Bułgarii, Chorwacji, Cyprze, Czechach, Danii, Estonii, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Irlandii Litwie, Luksemburgu, Łotwie, Malcie, Niemczech, Polsce, Portugalii, Rumunii, Słowacji, Słowenii, Szwecji, Węgrzech, Wielkiej Brytanii, Włoszech. Przepisy o koordynacji obowiązują również na terytoriach:
- francuskich: Gwadelupie, Martynice, Reunion i Gujanie Francuskiej;
- portugalskich: na Azorach i Maderze,
- hiszpańskich: Majorce, Minorce, Ibizie i Wyspach Kanaryjskich
oraz w państwach EFTA, tj. Norwegii, Szwajcarii, Islandii i Liechtensteinie.
W celu uzyskania należy złożyć wniosek o jej wydanie we właściwym ze względu na miejsce zamieszkania oddziale wojewódzkim . Dokument można złożyć osobiście oraz za pośrednictwem osoby upoważnionej lub przesłać faksem, pocztą, przy pomocy Elektronicznej Skrzynki Podawczej ePUAP bądź drogą mailową do właściwego oddziału. Należy pamiętać o podpisaniu dokumentu. Warto przy tym pamiętać, iż każdy członek rodziny jest zobowiązany do posiadania oddzielnego egzemplarza .
Najważniejszy dokument stanowi wniosek. Jego wzór znajdziesz TUTAJ. Co do zasady karta jest wydawana jedynie na jego podstawie. Dodatkowe dokumenty należy dołączyć, gdy:
- wnioskodawca jest uczniem lub studentem — wówczas do wniosku załączony zostać powinien skan legitymacji szkolnej lub studenckiej W przypadku, gdy legitymacja jest nieważna do wniosku należy dołączyć zaświadczenie o kontynuowaniu nauki. Takie zaświadczenie jest ważne maksymalnie 90 dni od daty wystawienia,
- wyjazd wnioskodawcy jest związany z pracą — wówczas do wniosku załączony zostać powinien skan dokumentu A1 z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS). Potwierdza on, które państwo ma pokryć koszty leczenia,
- wnioskodawca jest osobą bezrobotną, która wyjeżdża za granicę, by szukać pracy — wówczas do wniosku załączony zostać powinien skan dokumentu U2 z urzędu pracy.
W sytuacji, kiedy pracownik oddziału wojewódzkiego rozpatrujący wniosek o wydanie będzie miał wątpliwości, co do statusu ubezpieczeniowego wnioskodawcy konieczne będzie dodatkowe zweryfikowanie prawa do świadczeń tej osoby. W takiej sytuacji EKUZ zostanie wydana w oparciu o dokumenty potwierdzające ubezpieczenie zdrowotne w NFZ. Więcej informacji na ten temat znajdziesz TUTAJ.
Istnieją trzy możliwości odebrania
- osobiście w oddziale lub delegaturze NFZ,
- na poczcie, jeśli w punkcie wniosku „Sposób odbioru karty” zaznaczysz pole: „Przesłać pocztą na adres”,
- za pośrednictwem osoby upoważnionej.
Wydanie karty jest bezpłatne, a okres jej ważności zależy od tego,do jakiej grupy zalicza się wnioskodawca. Osoby pobierające świadczenia emerytalne uzyskają na 5 lat. Ubezpieczeni otrzymają kartę ważną przez 3 lata. Bezrobotni zarejestrowani w Urzędzie Pracy mogą natomiast liczyć na wydanie dokumentu z dwumiesięcznym terminem ważności.
Ponadto może zostać wydana:
- na okres do 5 lat dla: dzieci i młodzież do 18 roku życia (okres ważności karty kończy się z dniem ukończenia przez te osoby 18 roku życia),
- na okres do 6 miesięcy dla: dla kobiet w okresie ciąży lub porodu, posiadających obywatelstwo polskie i miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
- na okres do 90 dni dla: osoby, które spełniają kryterium dochodowe do otrzymywania świadczeń z pomocy społecznej i otrzymały decyzję np. wójta, burmistrza (uprawnione na podstawie art. 54 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,
- na okres do 42 dni od dnia porodu dla: kobiety w okresie połogu, posiadające obywatelstwo polskie i miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Wyrobienie karty trwa od trzech do 5 dni roboczych od momentu złożenia wniosku — pod warunkiem, iż poprawnie wypełniono wniosek oraz dostarczono niezbędną dokumentację.
