Projekt sprawozdania w tej sprawie, autorstwa europosła Jose Manuela Fernandesa z Europejskiej Partii Ludowej, zalecający Parlamentowi Europejskiemu zatwierdzenie pomocy, został przyjęty przez komisję budżetową 30 głosami za, przy trzech głosach przeciwnych i dwóch wstrzymujących się.
Wcześniej propozycja pomocy finansowej zwolnionym pracownikom nie znalazła jednak wystarczającej większości w Radzie UE. Fernandes skrytykował to w środę. Jak powiedział, stanowisko Rady jest „godne pożałowania”, bo chodzi o pomoc obywatelom Belgii, „którzy stracili pracę w regionie Walonii, gdzie stopa bezrobocia jest wysoka i przekracza średnią UE”.
Aby wejść w życie, pomoc musi zostać zatwierdzona podczas głosowania na posiedzeniu plenarnym w PE, jak również przez Radę. Sprawa trafi teraz do negocjacji w ramach rozmów trójstronnych (między Parlamentem, Radą i Komisją).
Pomoc miałaby być współfinansowana z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG). Środki miałyby pomóc 400 zwolnionym pracownikom w znalezieniu nowej pracy, zapewniając im poradnictwo zawodowe, szkolenia, porady dotyczące przedsiębiorczości i wkład w rozpoczęcie działalności gospodarczej.
Fundusz ten pomaga pracownikom dotkniętym zwolnieniami grupowymi w wyniku procesu restrukturyzacji, związanego ze zmianami w strukturze światowego handlu, na przykład gdy duże firmy zamykają zakłady lub przenoszą produkcję poza UE, lub w następstwie światowego kryzysu gospodarczego i finansowego.
Łączny budżet programu na lata 2014-2020 wynosi 150 mln euro. Może on być wykorzystywany na pokrycie 60 proc. kosztów projektów, które pomogą zwolnionym pracownikom znaleźć nową pracę lub otworzyć własną firmę.
Fundusz interweniuje z reguły tam, gdzie ma do czynienia ze zwolnieniem ponad 500 osób przez jedną firmę (w tym u jej dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw) lub jeśli zwolnienia obejmują dużą liczbę pracowników konkretnego sektora w jednym lub kilku sąsiadujących ze sobą regionach.
Projektami realizowanymi w ramach EFG zarządzają władze krajowe lub regionalne. Każdy projekt trwa dwa lata.
Z Brukseli Łukasz Osiński (PAP)
