Należy jednak pamiętać, że dzieje się tak w sytuacji, gdy na podstawie zapisu umowy najmu, opłaty te nie zostały ujęte w źródle przychodów, jakim jest czynsz, stanowiąc opłaty dodatkowe.
Analogicznie do innych przychodów, tak i w przypadku najmu, podatnik sam wybiera preferowaną przez siebie formę opodatkowania. Jedną z nich jest ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, ustalany przez pomożenie wartości uzyskanego przychodu i stawkę 8,5%. Trzeb jednak pamiętać, że ta forma opodatkowania wyłącza możliwość uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów.
Najem jako źródło przychodów
Przychodem określa się z zasady otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Jednym ze źródeł przychodów jest najem.
Można zatem przyjąć, iż podstawę generowania przychodów z najmu stanowi umowa zawarta między wynajmującym, a najemcą.
Wszystko zależy od umowy
Do przychodów z najmu można nie zaliczać ponoszonych przez najemcę opłat związanych z przedmiotem najmu takich jak np. czynsz uiszczany w spółdzielni lub wspólnocie mieszkaniowej, opłat za media (wodę, energię, gaz), czy za rozmowy telefoniczne. Stanie się tak gdyż umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. W sytuacji gdy takich postanowień w umowie nie ma opłaty te z jednej strony stanowią przychód, z drugiej mogą być rozliczone w kosztach. W związku
z tym, że osoby decydujące się na opodatkowanie najmu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych stosują stawkę bezpośrednio do przychodów nie zmniejszając ich o poniesione koszty, muszą zwrócić szczególną uwagę na postanowienia umowy.
