Decyzja o rozluźnieniu przepisów została ogłoszona w maju, a państwowa komisja zdrowia potwierdziła w lipcu, że już od 31 maja pary mogą mieć legalnie troje dzieci. W piątek zgodnie z zapowiedziami parlament formalnie zmienił odpowiednie przepisy.
Nowelizacja ustawy o populacji i planowaniu rodziny znosi też kary, w tym grzywny, którymi władze karały mieszkańców za posiadanie zbyt dużej liczby potomków. Przewiduje natomiast środki mające zachęcić Chińczyków do prokreacji, między innymi dotyczące urlopów rodzicielskich.
Chiny wprowadzą ułatwienia w zakresie finansów, podatków, ubezpieczeń, edukacji, mieszkań i zatrudnienia, by zmniejszyć ciężar związany z rodzeniem, wychowaniem i wykształceniem dzieci – podała Xinhua, powołując się na treść przyjętej noweli. Zapowiedziano też ochronę praw pracowniczych kobiet, które urodzą.
Łagodzenie polityki jednego dziecka to odpowiedź na pogłębiający się kryzys demograficzny i szybkie starzenie się chińskiego społeczeństwa. W 2016 roku Pekin zrezygnował już z przepisów zwanych „polityką jednego dziecka” i zezwolił wszystkim mieszkańcom na posiadanie dwojga potomków, co jednak nie zawróciło trendu spadającej liczby urodzin.
Spis powszechny z grudnia 2020 roku wykazał, że w dekadzie 2010-2020 liczba ludności Chin kontynentalnych wzrosła o niecałe 5,4 proc. do 1,41 mld. To najwolniejsze tempo wzrostu odnotowane od lat 50. XX wieku, gdy zaczęto prowadzić takie spisy.
Spadek liczby urodzeń w Chinach wiązany jest między innymi z wysokimi kosztami życia w dużych miastach. Wiele par mieszkających w chińskich metropoliach opiera się presji rodziców i nie chce mieć dzieci, ponieważ cenią swoją niezależność i kariery zawodowe bardziej niż powiększenie rodziny.
Obowiązujące przez ponad 30 lat zasady planowania rodziny określane były potocznie jako „polityka jednego dziecka”, choć w na przestrzeni lat ulegały zmianie i zezwalały wielu mieszkańcom na posiadanie dwojga dzieci. Socjologowie z Uniwersytetu Ludowego w Pekinie szacowali, że zapobiegły one 400 mln narodzin.
