Petru: Gorzej dopiero będzie

Ten tekst przeczytasz w 3 minuty
4 października 2011, 03:15
Ryszard Petru
Ryszard Petru/DGP
Najważniejsze informacje przychodzą teraz z Niemiec. I nie chodzi tu nawet o dane makroekonomiczne, które ostatnio były nie najgorsze, ale przede wszystkim o wieści z politycznego frontu naszego zachodniego sąsiada. W zeszłym tygodniu cały światowy rynek finansowy oczekiwał z niecierpliwością głosowania w Bundestagu nad rozszerzeniem EFSF, czyli Europejskiego Instrumentu Stabilności Finansowej.

Brak większości wśród rządzącej w Niemczech koalicji byłby sygnałem, że Europa z powodów politycznych nie jest już w stanie w ogóle dalej radzić sobie z kryzysem. Ale to jedno głosowanie nie przesądza o losach strefy euro. Czeka nas jeszcze seria podobnych głosowań w innych parlamentach, a wyzwania na przyszłość znacznie przewyższają kwoty, na które zgodził się w zeszłym tygodniu parlament niemiecki. W Niemczech rośnie sprzeciw wobec dalszego pompowania pieniędzy w Grecję, a rynki oczekują coraz większych sum na ratowanie zagrożonych krajów. Problem będzie narastał. Bo za obecny kryzys w ten czy w inny sposób trzeba będzie zapłacić.

Kolejne newsy pochodzą z bulwarówki „Bild” i są cytowane przez poważne agencje informacyjne. Najgorętszy w zeszłym tygodniu był przeciek z wewnętrznego spotkania polityków rządzącej partii, na którym jakoby przekazano informacje o przygotowaniach do ogłoszenia upadłości Grecji w grudniu. Kilka dni później doszła jeszcze kolejna informacja, że z ust pani kanclerz padła deklaracja, iż nie wyklucza ona upadłości Grecji. W sumie nie ma się co dziwić, świat finansowy żyje dziś plotką, bo to od decyzji polityków będą zależeć losy strefy euro.

W tym samym czasie polskie Ministerstwo Skarbu zapowiedziało przesunięcie na późną jesień kolejnej emisji akcji PKO BP, oczekując wtedy mniejszej zmienności na rynku. Moim zdaniem będzie raczej odwrotnie i pod koniec roku zmienność będzie wyjątkowo wysoka, ze względu na to, że najtrudniejsze decyzje dopiero przed nami. Samo ogłoszenie upadłości Grecji będzie wiązać się z wyjątkową niepewnością i obawą, że po ogłoszeniu bankructwa nastąpić może podobne zmrożenie rynków, z jakim mieliśmy do czynienia po upadku Lehman Brothers. Ogłoszenie upadłości oznacza ujawnienie prawdziwych strat nie tylko przecież przez banki francuskie i niemieckie, ale także greckie przedsiębiorstwa oraz instytucje silnie zaangażowane w grecką gospodarkę, np. banki i przedsiębiorstwa cypryjskie. Odkrywanie tych informacji będzie czynnikiem wpływającym na zachowania rynków. Spodziewam się raczej reakcji negatywnych, bo rynek obawia się „trupów w szafie”. Byłoby zbyt bajkowo, aby w wyniku procesu upadłości Grecji z różnych szaf one nie powypadały. W tym samym momencie dojdzie do ujawnienia strat przez banki komercyjne, co zapewne w kilku przypadkach okaże się znacznie gorsze od prognoz. A chwilę później będzie trzeba odpowiedzieć na pytanie dotyczące przyszłości Portugalii i Irlandii. I to wszystko przy założeniu, że uda się doprowadzić do tego, aby sztormy rynkowe ominęły Hiszpanię i Włochy. To wszystko naprawdę jeszcze przed nami.

Obawiam się też, że wciąż będą dominować opóźnione złe dane z głównych gospodarek, pomimo ostatnich lepszych od oczekiwań odczytów indeksu IFO z Niemiec i korekty w górę danych o amerykańskim PKB za drugi kwartał. Na Starym Kontynencie mamy do czynienia ze stagnacją, a w niektórych krajach z recesją. Potrwa to jeszcze chwilę, zanim (i o ile) pojawią się bardziej optymistyczne dane. W sumie więc nie należy się spodziewać uspokojenia, a raczej pogarszających się nastrojów w najbliższych tygodniach, aż do momentu, kiedy zacznie opadać kurz po pierwszych zasadniczych decyzjach. Chwilę to potrwa.

Nie można wykluczyć innego wariantu, w którym do końca roku nie będzie decyzji w sprawie Grecji, a obecny chaos niepewności będzie się przedłużał. Byłbym skłonny sądzić, iż w tym drugim wariancie napięcie i nerwowość na rynkach będą znacznie wyższe niż w przypadku ostrych działań. Tak byłoby oczywiście tylko w przypadku, gdy po ogłoszeniu upadku Grecji nie nastąpi efekt Lehman Brothers 2. A tego nikt w 100 proc. pewny być nie może i stąd strach polityków i rynków przed tą decyzją.

Źródło: Dziennik Gazeta Prawna
Copyright
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Ryszard Petru
Przewodniczy Towarzystwa Ekonomistów Polskich. Główny Doradca Ekonomiczny DemosEuropa. Przewodniczący Rady Nadzorczej DI Investors. Pracował jako dyrektor kierujący pionem analiz, strategii i relacji inwestorskich w PKO BP. Wcześniej był Dyrektorem BRE Banku ds. Strategii i Nadzoru Właścicielskiego, jednocześnie był Głównym Ekonomistą Banku odpowiedzialnym za badania makroekonomiczne. Był też Głównym Ekonomistą Banku BPH, gdzie prowadził badania i analizy makroekonomiczne polskiej gospodarki. W Banku Światowym zajmował się reformą finansów publicznych, polityką regionalną i klimatem inwestycyjnym. Doradzał w zagadnieniach związanych z reformami emerytalnymi i finansami publicznymi w krajach Europy Środkowo Wschodniej i Azji Centralnej. Był doradcą Leszka Balcerowicza, Wiceprezesa Rady Ministrów i Ministra Finansów.
Zobacz wszystkie artykuły tego autoraPetru: Ukraina jest de facto bankrutem. Konieczna jest szybka dawka głębokich reform »
Zapisz się na newsletter
Zapraszamy na newsletter Forsal.pl zawierający najważniejsze i najciekawsze informacje ze świata gospodarki, finansów i bezpieczeństwa.

Zapisując się na newsletter wyrażasz zgodę na otrzymywanie treści reklam również podmiotów trzecich

Administratorem danych osobowych jest INFOR PL S.A. Dane są przetwarzane w celu wysyłki newslettera. Po więcej informacji kliknij tutaj