Strategia dla LNG jest częścią gazowego pakietu zimowego, który ma być przedstawiony dziś, 16 lutego. Podobnie jak propozycje dyrektyw, udało nam się przeczytać ją nieco wcześniej.
Komisja Europejska za priorytet uznaje . Ocenia, że importowany skroplony gaz może być wysoce konkurencyjny w stosunku do tradycyjnych źródeł. Przyznaje jednocześnie, że obecnie potencjał, jaki wiąże się z gwałtownym wzrostem światowego rynku LNG nie jest obecnie przez Unię do końca wykorzystywany. Jako przykład znaczącego i pozytywnego wpływu LNG wskazuje się na Litwę.
Komisja wskazuje, że cały szereg państw członkowskich na wschodzie Unii nadal jest mocno uzależnionych od jednego dostawcy i narażonych na zakłócenia dostaw. Dlatego potrzebują one szybkiego dostępu do innych kierunków dostaw, a LNG może tu odegrać rolę tak samo ważną jak istniejące rurociągi, rozbudowa magazynów, tworzenie południowego korytarza gazowego oraz płynnych ośrodków handlu w rejonie Morza Śródziemnego.
Odpowiedź na pytanie, co zrobić aby w pełni wykorzystać potencjał dostępu do międzynarodowego , a jednocześnie uczynić z Unii rynek atrakcyjny dla dostawców strategia zawiera w trzech zasadniczych obszarach działań. Po pierwsze należy zapewnić infrastrukturę, która pozwala na dostęp do LNG bezpośrednio albo za pośrednictwem innych państw członkowskich. Po drugie UE powinna dokończyć budowę wewnętrznego rynku gazu, który wysyła sygnały cenowe, właściwe dla przyciągnięcia LNG i budowy odpowiedniej infrastruktury. Po trzecie należy usuwać bariery w handlu skroplonym gazem i promować tworzenie wolnego i transparentnego globalnego rynku.
W strategii konstatuje się, że istniejące w Europie terminale LNG mają wystarczające dla zaspokojenia potrzeb zdolności regazyfikacyjne, choć ostatnio nie były one w pełni wykorzystywane. Co więcej, geograficznie nie są optymalnie rozmieszczone, a w efekcie niektóre państwa członkowskie nie mają dostępu do tego źródła, co ogranicza możliwość wyboru dostawcy gazu.
KE uważa, że mało optymalne położenie terminali da się skompensować przez poprawę dostępu do nich, w tym przez budowę połączeń gazowych, przede wszystkim transgranicznych, wiodących do ośrodków handlu. Czyli likwidację tzw. wąskich gardeł systemu gazowego. Ta istotna infrastruktura znajduje się na liście PCI czyli Projektów Wspólnego Zainteresowania.
Na równi z infrastrukturą LNG i gazociągami strategia stawia na tworzenie prawidłowo działających i odpowiednio płynnych rynków gazu i hubów, w których mogliby się np. zaopatrywać ci, którzy bezpośredniego dostępu do LNG nie mają. Komisja uważa za wskazane objęcie wszystkich terminali zasadą TPA, przypominając, że obecnie niektóre są z niej wyłączone. Należy też kontynuować wdrażanie III Pakietu Energetycznego i kodeksów sieciowych, docelowo o europejskim zasięgu.
Osobną kwestią jest dialog z dostawcami LNG. Co komisja uważa za priorytet w kontynuowaniu rozmów o usuwaniu barier w handlu z Algierią, USA i Kanadą? O tym w dalszym ciągu artykułu na portalu WysokieNapiecie.pl.
>>> Polecamy: Tania ropa kontra rynek pracy. Ile dziś można zarobić w sektorze naftowym?
