Pociąg CRH380BL z urzędnikami, szefami największych firm i przedstawicieli mediów rozpędził się do 300 km/h podczas swojej dziewiczej podróży i pokonał trasę 1318 km między Pekinem i Szanghajem w 4 godziny i 48 minut.
Rozpoczęta w 2008 roku budowa linii kosztowała „bagatela” 33 mld dolarów (ok. 92 mld zł). Chiński rząd zarezerwował dodatkową sumę 700 mld juanów na dalszą realizację projektu. Do 2020 r. sieć superszybkich kolei w Chinach ma się rozrosnąć o 16 tys. km.
>>> Czytaj też: Rusza szybka kolej Pekin-Szanghaj. U nas ta budowa trwałaby 3954 lata
Za najtańszy bilet na trasie Pekin -Szanghaj trzeba będzie zapłacić 555 juanów (ok. 242 zł), za najdroższy w biznes klasie – 1750 juanów (762 zł). Za taką kwotę, pasażerowie będą mieć zapewniony komfort podróżowania na rozkładanych siedzeniach i możliwość korzystania z indywidualnych urządzeń multimedialnych.
Nie bez powodu, oficjalną inaugurację linii Pekin-Szanghaj zaplanowano na piątek 1. lipca – dokładnie w 90-tą rocznicę powstania Komunistycznej Partii Chin. Linia kolejowa łącząca polityczne serce Chin z centrum finansowym Państwa Środka, ma być symbolem potęgi i dynamicznego rozwoju kraju.
Olbrzymi rozmach inwestycyjny Chin jest jednak ostro krytykowany przez analityków. Specjaliści obawiają się, że po uruchomieniu sieci, superszybkie pociągi będą jeździć puste. Mimo, że chiński rząd zdecydował o obniżeniu cen biletów, wciąż jednak są one zbyt wysokie dla przeciętnego Chińczyka.
Niektórzy uważają, że gęsta sieć superszybkiej kolei przebiegająca przez bogate obszary Chin, jest budowana kosztem sieci niskobudżetowej, z której korzysta klasa robotnicza w biedniejszych regionach. Zhao Jian, profesor Beijing Jiaotong University, cytowany przez Reutersa, podaje przykład szybkiego połączenia kolejowego Henan-Shaanxi. Linia zaprojektowana była z myślą o przewożeniu 37 milionów osób rocznie, tymczasem w ciągu pierwszego półrocza skorzystało z niej zaledwie 2 miliony pasażerów.
