Władze Kataru postanowiły znieść własne embargo sprzed 12 lat na eksplorację i zagospodarowanie tzw. Pola Północnego. To należąca do Kataru część podmorskiego pola South Pars, uważanego za największe pojedyncze złoże gazu ziemnego na świecie. Emirat eksportuje dziś rocznie ok. 100 mld m sześc. gazu jako LNG, ale konkurenci z Australii depczą mu już po piętach. A w perspektywie dwóch-trzech lat na rynku mogą pojawić się poważne ilości skroplonego gazu z USA. Prawdopodobnie oznacza to spadek cen i obniżenie się rentowności eksportu. Dlatego też Katarczycy postanowili naruszyć odłożone na „czarną godzinę” zasoby, aby ilością zrekompensować sobie spadającą cenę.
W perspektywie 2020 r. eksploatacja Pola Północnego powinna dać ok. 20 dodatkowych miliardów m sześc. gazu rocznie i to po konkurencyjnej cenie. Niską cenę gazu Katarczycy zazwyczaj odbijają sobie poprzez zagospodarowanie wydobywanych równolegle innych produktów – etanu, propanu i butanu oraz kondensatu. Ich sprzedaż bądź przeróbka jest na tyle zyskowna, że katarskie firmy wydobywcze mogą sprzedawać gaz taniej, aby nie tracić rynku.
Katar ostatnio sporo inwestuje w przetwarzanie węglowodorów, jest m.in. znaczącym producentem nawozów, w których główny wkład (zarówno surowcowy jak i cenowy) stanowi gaz. Według analizy Oxford Institute for Energy Studies, Katarczycy w nowych instalacjach będą w stanie produkować skroplony gaz w cenie przekraczającej nieco 5 dol. za milion BTU (180 dol. za 1000 m sześc.), co nie jest ceną specjalnie niską. Ale zakładając, że lwią część zysków przerzucą na towarzyszące węglowodory i ich przeróbkę, będą w stanie zaoferować LNG po 70 dol. za 1000 m sześc. A to już stanowi poważne wyzwanie, nawet dla długoterminowych kontraktów z Gazpromem na dostawy gazociągami.
Jaki wpływ działania Szejków będą miały na Polskę? O tym w dalszej części artykułu na portalu wysokienapiecie.pl
