Forsal logo

Rewolucja w systemie wsparcia. Sejm przyjął ustawę o asystencji osobistej dla osób z niepełnosprawnościami

Rewolucja w systemie wsparcia. Sejm przyjął ustawę o asystencji osobistej dla osób z niepełnosprawnościami
Rewolucja w systemie wsparcia. Sejm przyjął ustawę o asystencji osobistej dla osób z niepełnosprawnościami/Shutterstock
Nawet 100 tysięcy osób z niepełnosprawnościami i pół miliona członków ich rodzin – to skala zmiany, jaką przynosi nowa ustawa przyjęta przez Sejm 18 września 2026 roku. Posłowie zagłosowali jednogłośnie za wprowadzeniem systemowego rozwiązania, które ma dać osobom z niepełnosprawnościami realne narzędzie do niezależnego życia. W dniu 22 września ustawa trafiła do Prezydenta i Marszałka Senatu – czas pokaże, jak nowe przepisy zaczną realnie funkcjonować.

Ustawa zawiera preambułę: "Uznając za cel zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami wsparcia umożliwiającego niezależne życie zgodnie z art. 19 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1169 oraz z 2018 r. poz. 1217) uchwala się co następuje: (...)".

Koniec z zależnością od rodziny? Nowy standard wsparcia

Do tej pory codzienne funkcjonowanie wielu osób z niepełnosprawnościami w dużej mierze opierało się na pomocy najbliższych – rodziców, rodzeństwa czy partnerów. Ustawa o asystencji osobistej ma to zmienić, tworząc trwały, powszechnie dostępny system wsparcia, niezależny od zaangażowania rodziny.

Jak podkreśla Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, nowe przepisy wyznaczają „nowy standard podmiotowości i równego traktowania”, dając osobom z niepełnosprawnościami realny wpływ na własne życie, a ich bliskim – przestrzeń na odpoczynek i realizację własnych planów zawodowych czy osobistych. Resort zwraca uwagę, że samodzielność uzyskana dzięki asystencji otwiera drogę nie tylko do aktywności społecznej, ale też do pełniejszego udziału w rynku pracy.

Na czym polega asystencja osobista?

Zgodnie z definicją zawartą w ustawie, asystencja osobista to zorganizowana forma indywidualnego wsparcia, które ma umożliwić osobie z niepełnosprawnością wykonywanie codziennych czynności, swobodne poruszanie się oraz uczestnictwo w życiu społecznym i zawodowym – zgodnie z jej własną wolą i potrzebami.

W praktyce oznacza to pomoc dopasowaną indywidualnie do konkretnej osoby. Asystent będzie mógł wspierać użytkownika m.in. w:

  • czynnościach samoobsługowych,
  • poruszaniu się i przemieszczaniu,
  • prowadzeniu domu i załatwianiu spraw urzędowych,
  • nauce, pracy oraz udziale w wydarzeniach kulturalnych i rekreacyjnych.

Ważne

Kluczowa zasada, na jakiej opiera się cały system, brzmi: to osoba korzystająca z asystencji decyduje, w czym i w jaki sposób chce otrzymać wsparcie. Po odpowiednim przeszkoleniu asystent będzie mógł wykonywać również wybrane czynności medyczno-pielęgnacyjne.

Droga legislacyjna: trzy projekty, jedno rozwiązanie

W toku prac parlamentarnych pod obrady trafiły trzy odrębne projekty ustawy – prezydencki, poselski oraz rządowy. Ostatecznie za projekt wiodący uznano propozycję przygotowaną przez stronę rządową, opracowaną w biurze ówczesnego pełnomocnika rządu do spraw osób niepełnosprawnych, Łukasza Krasonia. To właśnie ten dokument stał się podstawą przyjętej przez Sejm ustawy.

Kto i na jakich zasadach skorzysta z asystencji?

Ustawa precyzyjnie określa krąg osób uprawnionych do wsparcia. Docelowo z asystencji będą mogły korzystać osoby z niepełnosprawnościami w wieku od 18 do 65 lat, u których stwierdzono co najmniej 80 punktów w skali potrzeby wsparcia. Od 2030 roku grono to poszerzy się o młodzież od 13. roku życia. Wymiar przyznawanego wsparcia będzie zróżnicowany:

  1. osoby dorosłe będą mogły otrzymać od 20 do 240 godzin asystencji miesięcznie (docelowo),
  2. osoby w wieku od 13 do 18 lat – od 20 do 80 godzin miesięcznie.

Warto zaznaczyć, że pełny wymiar godzin nie zostanie wprowadzony od razu. W 2028 roku maksymalny miesięczny limit dla osób dorosłych wyniesie 200 godzin, w 2029 roku wzrośnie do 220 godzin, a docelowy pułap 240 godzin zostanie osiągnięty w kolejnych latach.

System przewiduje też pewną elastyczność w rozliczaniu godzin – niewykorzystane w danym miesiącu (maksymalnie 50 proc. miesięcznego limitu, nie więcej niż 100 godzin) będzie można przenieść na kolejny miesiąc. Godziny niewykorzystane w skali całego roku kalendarzowego przepadają jednak bezpowrotnie i nie przechodzą na rok następny.

Jak przebiega procedura przyznawania wsparcia?

Decyzję o przyznaniu prawa do asystencji osobistej wyda wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności, na podstawie ustaleń dwóch jego członków. Podstawą oceny będą: formularz samooceny wypełniony przez wnioskodawcę, bezpośredni wywiad z osobą z niepełnosprawnością oraz wynik oceny poziomu potrzeby wsparcia.

Istotnym elementem nowego systemu jest stabilność przyznawanego wsparcia – prawo do asystencji będzie przyznawane na okres od roku do pięciu lat, co ma dać użytkownikom poczucie bezpieczeństwa i możliwość planowania codziennego funkcjonowania w dłuższej perspektywie. Co ważne, osoba, która uzyskała prawo do asystencji przed ukończeniem 65. roku życia, nie straci go automatycznie po osiągnięciu tego wieku – zachowa uprawnienie aż do upływu okresu wskazanego w decyzji.

Kto zorganizuje asystencję i kto zostanie asystentem?

Organizacją usług asystencji osobistej zajmie się powiat – samodzielnie albo poprzez powierzenie tego zadania innemu podmiotowi, na przykład organizacji pozarządowej. Realizator (czyli powiat, gmina działająca na podstawie porozumienia z powiatem, lub podmiot wpisany do Rejestru realizatorów) będzie miał obowiązek zapewnić liczbę asystentów odpowiadającą faktycznym potrzebom określonym w decyzjach administracyjnych.

Użytkownicy zyskają realny wpływ na wybór osoby, która będzie ich wspierać. Będą mogli samodzielnie wskazać konkretnego asystenta albo poprosić o przedstawienie kandydatów. W tym drugim przypadku realizator będzie miał 30 dni kalendarzowych na zaproponowanie co najmniej dwóch osób, które wcześniej wyraziły zgodę na pełnienie tej funkcji.

Sami asystenci – wpisani do specjalnego Rejestru asystentów – będą mogli świadczyć usługi w wymiarze nieprzekraczającym 276 godzin miesięcznie łącznie, biorąc pod uwagę wsparcie udzielane wszystkim obsługiwanym osobom. Ustawa przewiduje dla nich także dostęp do superwizji – systematycznego wsparcia zawodowego, mającego pomóc w utrzymaniu wysokiej jakości świadczonych usług oraz radzeniu sobie z trudnościami pojawiającymi się w codziennej pracy.

Ważne

Za swoją pracę asystenci mają otrzymywać wynagrodzenie w przedziale od 49 do 55 zł brutto za godzinę, w zależności od zakresu potrzeb osoby, której udzielają wsparcia.

Kiedy nowe przepisy zaczną obowiązywać?

Choć pierwotnie planowano wejście ustawy w życie już w 2027 roku, ostatecznie termin ten przesunięto na 2028 rok. To właśnie wtedy powiaty będą musiały uruchomić system asystencji osobistej i zapewnić jego dostępność mieszkańcom.

Przyjęta przez Sejm ustawa o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami to jedna z najważniejszych zmian systemowych w obszarze polityki społecznej ostatnich lat. Po raz pierwszy asystencja osobista ma stać się powszechnie dostępnym, obligatoryjnym instrumentem wsparcia, dostępnym w każdym powiecie w kraju, a nie – jak dotąd – rozwiązaniem o ograniczonym, często lokalnym zasięgu. Nowy system opiera się na kilku filarach: indywidualnie dopasowanym wymiarze godzin wsparcia, wieloletniej stabilności przyznawanego prawa, realnym wpływie osoby z niepełnosprawnością na wybór asystenta oraz jasno określonych zasadach finansowania i wynagradzania asystentów. Choć pełne wdrożenie rozwiązania rozłożono w czasie – z docelowym limitem 240 godzin miesięcznie osiąganym stopniowo – to sama zmiana ma szansę realnie odciążyć rodziny osób z niepełnosprawnościami i otworzyć przed nimi samymi nowe możliwości w życiu społecznym i zawodowym. Teraz ustawa czeka na dalsze kroki legislacyjne w Senacie oraz podpis Prezydenta.

Podstawa prawa

Ustawa z dnia 18 września 2026 r. o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami (oczekuje na podpis Prezydenta)

Copyright
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło: forsal.pl
Kinga Piwowarska
Kinga Piwowarska

Opiekun naukowy sekcji Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Studenckiej Poradni Prawnej UAFM w Krakowie. Członek Polskiej Sieci Naukowej Prawa Pracy i Zabezpieczenia Społecznego „Cooperante”. Współpracuje z Kancelarią Adwokacką oraz z Kancelarią Radcy Prawnego.­ Redaktor w wydawnictwie Infor PL S.A. oraz twórca ponad dwóch tysięcy tekstów prawniczych, w zakresie analiz prawnych, aktualności legislacyjnych oraz orzeczniczych w portalu Infor.pl, DGP – Dziennik Gazeta Prawna, Forsal, Dziennik.pl, ZdrowieGo oraz w wydawnictwie C.H. Beck Sp. z o.o. w ramach Systemu Informacji Prawnej Legalis – n.ius. Autorka kilkudziesięciu publikacji naukowych oraz prelegentka na konferencjach naukowych (polskich i międzynarodowych). Prywatnie, szczęśliwa posiadaczka Springer Spaniela Angielskiego, podróżniczka i pasjonatka Włoch oraz kolarstwa górskiego typu MTB.

Zobacz wszystkie artykuły tego autora
Zapisz się na newsletter
Zapisz się na newsletter Forsal.pl „Finanse osobiste” i otrzymuj najważniejsze informacje finansowe, które mogą wpłynąć na Twoje finanse osobiste.

Zapisując się na newsletter wyrażasz zgodę na otrzymywanie treści reklam również podmiotów trzecich

Administratorem danych osobowych jest INFOR PL S.A. Dane są przetwarzane w celu wysyłki newslettera. Po więcej informacji kliknij tutaj