Model przyjęty przez ustawę o asystencji osobistej
Modelem przyjętym przez nowo uchwaloną ustawę jest wspieranie osoby z niepełnosprawnością w wybranym przez siebie sposobie życia. Osoba korzystająca z asystencji osobistej ma decydować w jakim zakresie oczekuje wsparcia oraz jaki sposób chce z pomocy korzystać. Mogą to być czynności dnia codziennego, poruszanie się, ale też nauka, praca czy korzystanie z aktywności kulturalnej czy rekreacji.
Dzięki posiadającej ramy prawne asystencji osobistej osoby dotychczas udzielające wsparcia nie będą obciążone pełną odpowiedzialności za codzienne życie, a dodatkowo uzyskają perspektywę powrotu do życia zawodowego czy możliwości zajęcia się własnymi sprawami.
Najważniejsze rozwiązania
Usługa asystencji osobistej ma być dostępna w każdym powiecie i docelowo objąć ok. 100 tys. osób z niepełnosprawnościami, wpływając równocześnie na życie ok. pół milion ich bliskich.
Podstawowe zasady:
- indywidualny wymiar wsparcia – dla osób pełnoletnich do 240 godzin miesięcznie w zależności od poziomu potrzeby wsparcia określonego w decyzji;
- stabilność wsparcia – asystencja osobista będzie przyznawane na okres od roku do 5 lat;
- prawo wyboru – zarówno asystenta jak i podmiotu realizującego usługę – samorząd powiatowy lub organizację pozarządową;
- standard i bezpieczeństwo usług – możliwość wykonywania przez asystenta pewnych czynności medyczno-pielęgnacyjnych po przeszkoleniu
Okres wdrożenia przepisów
Z uwagi na nowatorstwo uchwalonych przepisów wdrożenie nowego modelu asystencji osobistej zostanie rozłożone w czasie. Wnioski o ustalenia prawa do asystencji osobistej będzie można składać po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy, a po kolejnych czterech miesiącach rozpocznie się świadczenie usług.
Ustawa o asystencji osobistej zostanie przesłana do Senatu w ramach kolejnego etapu prac legislacyjnych.
