Urlop okolicznościowy, czyli dodatkowe dni wolne od pracy przysługują pracownikowi zatrudnionemu na podstawie umowy o pracę lub na zasadzie powołania, mianowania oraz wyboru. Udzielany jest na wniosek pracownika w związku z ważnymi wydarzeniami, które zaistniały w życiu pracownika. Jak wskazano w rozporządzeniu, przyczynami usprawiedliwiającymi nieobecność pracownika w pracy są zdarzenia i okoliczności określone przepisami prawa pracy, które uniemożliwiają stawienie się pracownika do pracy i jej świadczenie, a także inne przypadki niemożności wykonywania pracy wskazane przez pracownika i uznane przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecność w pracy.
Ile dni urlopu okolicznościowego?
W art. 15 rozporządzenia szczegółowo określono wymiar urlopu okolicznościowego. W zależności od zdarzenia, pracownik może wystąpić o jeden lub o dwa dni z tego tytułu. Dwa dni przysługują w przypadku ślubu pracownika lub urodzenia się jego dziecka albo zgonu i pogrzebu małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy. Zaś jeden dzień przysługuje pracownikowi w razie ślubu dziecka pracownika albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką
Podstawa prawa
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy
§ 15. [Zwolnienie od pracy w związku ze ślubem, urodzeniem się dziecka, zgonem członka rodziny; urlop okolicznościowy]
Pracodawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika na czas obejmujący:
1) 2 dni - w razie ślubu pracownika lub urodzenia się jego dziecka albo zgonu i pogrzebu małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy;
2) 1 dzień - w razie ślubu dziecka pracownika albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką.
Warto pamiętać, że wymiar urlopu okolicznościowego jest taki sam niezależnie od tego, czy dana osoba jest zatrudniona na cały etat, czy na niepełny etat. Urlop ten nie pomniejsza wymiaru urlopu wypoczynkowego, a niewykorzystany – przepada.
Urlop okolicznościowy: czy pracodawca może się nie zgodzić?
Co do zasady pracodawca ma obowiązek zwolnić pracownika od wykonywania pracy.
Urlop okolicznościowy: wynagrodzenie
Za czas zwolnienia od pracy związanego ze ślubem, urodzeniem się dziecka, czy zgonem i pogrzebem małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie. Jest ono obliczane w podobny sposób jak wynagrodzenie w przypadku urlopu wypoczynkowego.
Urlop okolicznościowy: wniosek
Taki urlop udzielany na wniosek pracownika. W związku z tym, należy pamiętać, żeby wystąpić z wnioskiem o jego udzielenie. We wniosku warto wskazać datę wykorzystania urlopu okolicznościowego oraz jego przyczynę. Jak już wcześniej było wspominane, pracodawca ma obowiązek uwzględnić ten wniosek i zwolnić pracownika z wykonywania pracy.
Doktor nauk społecznych w dyscyplinie nauk o bezpieczeństwie, absolwentka Wojskowej Akademii Technicznej. Stopień doktora uzyskała na podstawie rozprawy pt. "Koncepcja systemu bezpieczeństwa socjalnego Polski z uwzględnieniem zjawiska prekariatu", poświęconej wyzwaniom współczesnej polityki społecznej i rynku pracy. Specjalizuje się w zagadnieniach dotyczących polityki rodzinnej, rynku pracy oraz systemu zabezpieczenia społecznego.
