Najnowszy projekt paktu fiskalnego, który wczoraj widział DGP, zakłada, że przewodniczący szczytów strefy euro, jeśli uzna to za stosowne, może zaprosić na szczyt kraje bez wspólnej waluty. Zapis dotyczy tych, którzy podpiszą i częściowo wdrożą umowę o unii fiskalnej. Parlament Europejski z kolei wywalczył dla siebie odwołanie do traktatu lizbońskiego, który zrównuje w randze PE i parlamenty krajowe. Pozostawiono również tzw. klauzulę wygaszania. Została ona jednak rozmiękczona. Według jej zapisów sygnatariusze umowy muszą robić wszystko, by po 5 latach postanowienia porozumienia znalazły się w unijnych traktatach. W Brukseli można było wczoraj usłyszeć, że to nie koniec walki. W poniedziałek o projekcie będą rozmawiali ministrowie finansów Eurogrupy i Ecofin (czyli 27 ministrów finansów). – Ta wersja jest korzystniejsza od skandalicznej poprzedniej propozycji, dalej jednak nie jest gwarancją udziału w szczytach – powiedziano nam wczoraj w Brukseli.

Tusk chce dołączyć do Merkozy’ego

Również wczoraj tuż przed zaplanowanym na piątek spotkaniem Merkel – Sarkozy – Monti w Rzymie premier Donald Tusk mówił o konieczności niepozostawiania sterów Europy Paryżowi i Berlinowi. Polska w sojuszu z Włochami, Komisją i Parlamentem Europejskim chce dołączyć do dyrektoriatu sprawującego władzę w UE.

>>> Czytaj też: Lewandowski: Brońmy Wspólnoty przed obecnym projektem Merkozy’ego

– To, że kanclerz Merkel i prezydent Sarkozy przejęli ster, jest już jasne. To jednak nie powinno przekładać się na trwały monopol polityczny; nie można pozostawić Europy dwóm stolicom – mówił Tusk. – Aktywności Paryża i Berlina nie należy krytykować. To my powinniśmy być bardziej obecni i nie pozostawiać im inicjatywy – dodawał. Tusk podkreślił, że mówiąc „my”, ma na myśli także Włochy.

Szukanie nowych sojuszy i coraz głośniejsza krytyka pod adresem Berlina i Paryża to niejedyne zmiany w polskiej koncepcji na prowadzenie polityki europejskiej. Potwierdzają się informacje, o których jako pierwsi pisaliśmy w ubiegły piątek. Rząd Tuska nie podpisze paktu fiskalnego, jeśli nie będzie w nim gwarancji udziału Polski w szczytach strefy euro. Według polskich władz skoro prawo do udziału w spotkaniach strefy ma MFW, którym potencjalnie może kierować Chińczyk lub Amerykanin (przedstawiciel kraju, który nigdy nie wejdzie do unii walutowej), nie ma powodu, by ze szczytów eliminować Polskę. Warszawa chce mieć na nich status obserwatora bez prawa głosu na szczeblu szefa rządu i ministra. Kategorycznie przeciw jest Francja. Premier liczy w tej sprawie na wsparcie Niemiec.

Parlament walczy o wpływy

Wcześniej wiceszef MSZ Mikołaj Dowgielewicz informował, że postulaty Warszawy wspiera przewodnicząca pracom UE w tym półroczu Dania. Problem w tym, że Kopenhaga zobowiązana porozumieniem z Edynburga nie musi przyjmować euro i – jak wynika z zapisów tego porozumienia – w sprawach dotyczących euro „ma prawo kierować się interesem narodowym”.

>>> Czytaj też: Po obniżeniu ratingu Francji, Niemcy zdają test swojej wiarygodności wobec Polski

W uchwalonej w środę rezolucji posłowie do PE wyrazili wątpliwość, czy konieczne jest zawieranie umowy międzyrządowej poza traktatami UE. – To bardzo niebezpieczny eksperyment. Musimy ograniczyć jego zakres do minimum. W ciągu maksymalnie pięciu lat wszystkie jego treści muszą zostać włączone do unijnych traktatów – komentował szef liberałów w PE Guy Verhofstadt.

Podobne zarzuty pod adresem unii fiskalnej formułował w wywiadzie dla DGP unijny komisarz ds. budżetu Janusz Lewandowski.

Wczorajsze spotkanie Tusk – Monti w Rzymie było nieformalnymi konsultacjami przed zapowiedzianym na koniec stycznia szczytem UE. Głównym tematem rozmów był właśnie pakt fiskalny.

Nasz rząd obstaje, aby Polska brała udział w szczytach strefy euro

Strefa bliska recesji

Strefa euro jest na skraju recesji technicznej – ocenia szef Eurogrupy i premier Luksemburga Jean-Claude Juncker. Apeluje o znalezienie środków na wsparcie wzrostu gospodarczego.

Z recesją techniczną mamy do czynienia, gdy przez dwa kwartały z rzędu notowany jest spadek PKB. Zdaniem Junckera „trzeba skupić się na konieczności wyposażenia Europy w faktyczną politykę wzrostu i rozwoju gospodarczego”.

Kwestia ta będzie w centrum uwagi szczytu UE 30 stycznia. Nowe kraje UE obawiają się, że wzrost i walka z bezrobociem mogą być finansowane z pieniędzy przeznaczanych dziś na politykę spójności.