Raporty okresowe zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 18 października 2005 r. w sprawie zakresu informacji wykazywanych w sprawozdaniach finansowych i skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych, wymaganych w prospekcie emisyjnym, a także zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 19 października 2005 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych, muszą zawierać informacje, które powinny być wyjaśnione w sposób rzetelny i wiarygodny. Informacje zawarte w raportach okresowych powinny m.in. wyjaśniać kwestie związane z zawartymi przez spółki transakcjami zabezpieczającymi. Gdzie inwestor powinien szukać takich informacji? W bilansie, rachunku zysków i strat, ale także w informacji dodatkowej. Zgodnie ze wspomnianymi rozporządzeniami, informacja dodatkowa do raportu okresowego powinna zawierać wiedzę ważną dla oceny sytuacji majątkowej, finansowej i wyniku finansowego, jak i możliwości realizacji zobowiązań przez emitenta. Powinna omawiać czynniki, które w ocenie spółki będą miały wpływ na wyniki w perspektywie co najmniej kolejnego kwartału. Ponadto do obowiązku spółki należy wskazanie zdarzeń, które wystąpiły po dniu, na który sporządzono skrócone kwartalne sprawozdanie finansowe, nieujętych w tym sprawozdaniu, a mogących w znaczący sposób wpłynąć na przyszłe wyniki finansowe czy też wskazanie czynników, które w ocenie firmy będą miały wpływ na osiągnięte przez spółkę wyniki w perspektywie co najmniej kwartału. Wskazane powyżej elementy powinny wyjaśniać i omawiać problem ewentualnych opcji.
Szczególną uwagę należy zwrócić na sposób księgowania strat wynikających z ujemnej wyceny opcji. Spółki stosujące tzw. rachunkowość zabezpieczeń pomniejszą wartość swojego kapitału własnego, nie wykazując straty w rachunku wyników. W przypadku firm, które nie stosują tego typu polityki, ujemna wycena derywatów znajdzie odzwierciedlenie w rachunku wyników, przede wszystkim w pozycji kosztów finansowych. Dlatego inwestor powinien starać się szczegółowo czytać sprawozdania, by wyeliminować pomyłkę w interpretacji rzeczywistej kondycji i problemów spółki.
