Przekonują o tym statystyki Banku Światowego dotyczące tego, jaki jest ich wkład w tworzenie PKB (pokazują różnicę pomiędzy wartością i kosztami wydobycia odniesioną do produktu krajowego brutto). Najnowsze dane, sprzed kilku tygodni, dotyczą 2012 r. I wynika z nich, że w naszym kraju wszystkie bogactwa naturalne dają w sumie 1,9 proc. PKB, co daje nam… 130. miejsce na świecie. W przypadku wydobycia węgla mamy miejsce 21., ale czarne złoto daje 0,7 proc. PKB.
Albo inne porównanie: całe górnictwo odpowiadało za 2,2 proc. wartości dodanej brutto w naszej gospodarce. Budownictwo jest niemal trzy razy ważniejsze dla gospodarki. Podobnie branża logistyczna.
Po co te wszystkie liczby? Żeby pokazać, że problemy górnictwa – chociaż mają oczywiście poważny wymiar ekonomiczny – z punktu widzenia całej gospodarki aż tak znaczące nie są. Znaczący może być jedynie ich wymiar społeczny. Do tego, by górnictwo znalazło się w hierarchii problemów naszej gospodarki na takim miejscu, na jakie rzeczywiście zasługuje, trzeba by zapewne zmiany pokoleniowej. Przede wszystkim wśród samych górników.
Nie wiem tylko, czy branży wystarczy czasu.
Redaktor w DGP. Pisze głównie o finansach, chętniej o fuzjach i wynikach banków niż o oprocentowaniu depozytów i kredytów. Drugi ulubiony temat: makroekonomia. Zaczynał w czasie, gdy o stopach procentowych decydował w pojedynkę prezes NBP, czyli w poprzednim tysiącleciu. Pracując w „Dzienniku Gazecie Prawnej” od 2012 r., był twórcą rankingów banków i ubezpieczycieli "Gwiazdy Bankowości" i "Gwiazdy Ubezpieczeń". W tygodniku "Gazeta Bankowa" wymyślił ranking trafności prognoz makroeokonomicznych, który później przeniósł do Gazety Giełdy "Parkiet", gdzie konkurs wciąż ma się dobrze. W 2021 r. nagrodzony Grand Press Economy, w latach 2014 i 2021 laureat Nagrody Dziennikarskiej im. M. Krzaka przyznawanej przez Związek Banków Polskich.