Przybliżony wkład UE w ten projekt w latach 2021‒2027 wyniesie 5,61 mld euro w cenach bieżących.
Umowa w sprawie międzynarodowego eksperymentalnego reaktora termojądrowego ITER została podpisana w listopadzie 2006 roku przez Euratom, USA, Rosję, Japonię, Chiny, Koreę Południową i Indie. Euratom odgrywa główną rolę w tym projekcie. Celem inicjatywy jest budowa i eksploatacja reaktora oraz zbadanie możliwości wykorzystania syntezy jądrowej jako źródła energii.
Według obecnych szacunków projekt osiągnie fazę pełnej operacyjności w 2035 roku. Energia termojądrowa prawdopodobnie nie stanie się realnym komercyjnym źródłem energii elektrycznej przed 2050 rokiem.
W uproszczeniu synteza termojądrowa jest działaniem odwrotnym od rozszczepienia jądra atomowego, czyli technologii na której bazują działające obecnie elektrownie atomowe.
Synteza termojądrowa polega z kolei na "zderzeniu" ze sobą dwóch atomów o identycznych ładunkach elektrostatycznych, czyli takich, które w normalnych warunkach się odpychają. W wyniku połączenia powstanie atom nowego pierwiastka, uwalniając "przy okazji" dużą ilość energii. Reakcje termojądrowe zachodzą non stop w sposób naturalny w Słońcu i innych gwiazdach.
