Jedynie imienny bilet okresowy daje podstawę do zmniejszenia podstawy opodatkowania o pełną kwotę wydatków poniesionych w związku z dojazdem do zakładu pracy.
Podatek dochodowy naliczany jest z zasady od podstawy opodatkowania, której wartość stanowi różnica przychodu, uzyskanego w danym okresie rozliczeniowym, oraz kosztów z nim związanych.
W przypadku przychodów, których źródłem jest stosunek pracy nie ma jednak możliwości zaliczenia do kosztów wszystkich wydatków, które zostały poniesione w celu uzyskania przychodów.
Pracownicze koszty uzyskania przychodów
W przypadku pracowników zatrudnionych na umowę o pracę, koszty podatkowe zmniejszające podstawę opodatkowania zostały określone kwotowo. Ich wartość wynika wprost z art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie którego koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej wynoszą:
|
Pracownik zamieszkały w miejscowości, w której znajduje się zakład pracy |
Pracownik zamieszkały poza miejscowością, w której znajduje się miejsce pracy |
|||
|
|
1 miejsce pracy |
więcej niż 1 miejsce pracy (ujęte łącznie) |
1 miejsce pracy |
więcej niż 1 miejsce pracy (ujęte łącznie) |
|
miesięcznie |
111 zł 25 gr |
|
139 zł 06 gr |
|
|
rocznie |
do 1335 zł, |
do 2002 zł 05 gr |
do 1668 zł 72 gr |
do 2502 zł 56 gr |
Warto w tym miejscu podkreślić, że prawo do zastosowania kosztów podatkowych w podwyższonej wartości przysługuje tylko w przypadku podatników, którzy nie uzyskują dodatku za rozłąkę.
Konieczny imienny bilet okresowy
Pomimo, że przepisy ustawy przewidują możliwość zastosowania podwyższonych kosztów zmniejszających podstawę opodatkowania, w związku z koniecznością dojazdu do miejsca pracy, może się jednak zdarzyć, że wartość ta nadal nie będzie pokrywała wydatków faktycznie poniesionych. W takiej sytuacji osoby, które dojeżdżają do pracy np. autobusem lub pociągiem mają możliwość ujęcia w kosztach podatkowych wydatków poniesionych na dojazd do pracy w pełnej kwocie. Należy przy tym pamiętać, że preferencja ta przysługuje pod warunkiem, posiadania odpowiedniej dokumentacji. Zgodnie bowiem z art. 22 ust 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów, o których mowa we wspomnianym art. 22 ust. 2 ustawy, są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika lub przez płatnika pracownika w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi.
Oznacza to, że warunkiem koniecznym, pozwalającym na zaliczenie kosztów dojazdu do pracy w pełnej kwocie do kosztów podatkowych, jest posiadanie imiennego biletu okresowego. Stanowisko to zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej z 15.07.2011 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (sygn. akt IPTPB2/415-117/11-2/DS), z której wynika, że warunkiem pozwalającym na przyjęcie kosztów podatkowych w wysokości faktycznie poniesionych wydatków jest jednoczesne spełnienie następujących przesłanek:
• wydatki pracownika na dojazdy do zakładu pracy lub zakładów pracy są wyższe od kosztów ustawowo określonych,
• poniesione są na transport do zakładu pracy;
• dojazd odbywa się wymienionymi ściśle środkami transportu, tzn. transportu publicznego w postaci autobusów, kolei, promów i komunikacji miejskiej;
• zostały udokumentowane wyłącznie imiennymi biletami okresowymi;
pracownik nie otrzymuje zwrotu kosztów dojazdu do zakładu pracy, z wyjątkiem, gdy zwrócone koszty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu
