Michał Sołowow chce kupić Rafako – jesienią minionego roku taka fraza brzmiałaby jak kiepski żart. Po co posiadacz majątku wycenianego przez magazyn „Forbes” na ponad 27 mld zł, m.in. właściciel takich firm jak Synthos, Cersanit czy Barlinek, miałby się angażować w tak problematyczny biznes?
Kto rzuci koło ratunkowe
Jeszcze we wrześniu 2021 r. zarząd spółki z Raciborza informował, że wielomiesięczne próby znalezienia inwestora spaliły na panewce – oferty wysłano do ponad stu podmiotów, ale chętnych na zakup 1/3 akcji Rafako od zarządcy upadłej grupy PBG nie było.
Na nic było więc Rafako wywalczenie układu z wierzycielami, gdy portfel zamówień pustoszał, a o nowe kontrakty nie dało się ubiegać z powodu trudności z pozyskaniem finansowania i gwarancji bankowych. Jedyną opcją ratunkową pozostał więc Tauron, dla którego raciborska spółka wybudowała blok 910 MW w Elektrowni Jaworzno III.
W czerwcu minionego roku doszło tam do awarii kotła, która unieruchomiła jednostkę wybudowaną łącznym kosztem ponad 5 mld zł. Rafako postawiło się więc w roli gwaranta w miarę szybkiej i skutecznej naprawy kotła w zamian za wzięcie pod właścicielskie skrzydła Taurona. Jako alternatywę przedstawiało upadłość oraz niepewne perspektywy związane z przywróceniem do życia jaworzniańskiego bloku.
Tauron na taką „adopcję” nie miał najmniejszej ochoty. W efekcie po miesiącu polityczno-energetycznej burzy do akcji ratunkowej wypchnięto Polski Fundusz Rozwoju, który jest raczej pasywnym akcjonariuszem w Rafako z niespełna 10-procentowym pakietem, do pary z budowlanym Polimeksem Mostostalem, kontrolowanym przez państwowe grupy energetyczne (PGE, Enea, Energa i PGNiG).
Z tego pomysłu też nic nie wyszło i na początku stycznia 2022 r. Rafako podziękowało Polimeksowi, ale zapewniło, że może dalej rozmawiać z PFR.
Faworyt, ale tylko na chwilę
Jednak jeszcze tego samego miesiąca podpisano kolejny list intencyjny – tym razem z „prywatnym, krajowym inwestorem branżowym, działającym we współpracy z międzynarodowym inwestorem finansowym”.
