Myślę, że przede wszystkim o broni nuklearnej i obronie przeciwrakietowej. W 2011 r., za Baracka Obamy, zawarliśmy z Moskwą New Strategic Arms Reduction Treaty, New START (dwustronny traktat w sprawie środków zmierzających do dalszej redukcji i ograniczenia zbrojeń strategicznych). Umowa kończy się w 2021 r., a tymczasem Kreml łamie postanowienia dotyczące kontroli broni tradycyjnej, m.in. te obowiązujące w ramach zawartego w 1990 r. Traktatu o konwencjonalnych siłach zbrojnych w Europie oraz podpisanej trzy lata później konwencji o zakazie broni chemicznej.
Okupacja Ukrainy to jeden z głównych powodów pogorszenia się relacji Moskwy i Waszyngtonu w ostatnich latach. Na zajętych terenach stacjonują już 3 tys. rosyjskich żołnierzy, a na Krymie rozbudowywane są instalacje wojskowe, w tym wyrzutnie rakiet dalekiego zasięgu. W tej wojnie już zginęło 11 tys. osób. Dodatkowo kryzys między Ameryką a Rosją wzmacniają groźby, które Kreml wygłasza pod adresem sojuszników Stanów z NATO. W tym roku Pentagon opublikował plan strategicznej obrony na najbliższe lata, w którym uznano Rosję za rywala, który zagraża nam, naszym partnerom oraz interesom USA w świecie.
Władimir Putin uważa, że ma prawo zgłosić sprzeciw w każdej sprawie dotyczącej polityki obronnej, dyplomatycznej i ekonomicznej swoich sąsiadów, w tym tych należących do Sojuszu – jak państw bałtyckich czy Polski. Poza tym w ostatnich latach Rosja przeprowadziła program modernizacji nuklearnego arsenału. O tym też jest mowa w strategii Pentagonu: opisano w niej, jakie strategiczne cele militarne chce osiągnąć Putin, unowocześniając broń jądrową.
Powiem tak: Ameryka musi przede wszystkim się chronić i bronić, a wobec tego sama nie może się rozbrajać. Musimy mieć arsenał, którym zaszachujemy Rosję, by uniknąć konfliktu zbrojnego.
>>> Treść całego artykułu można znaleźć w weekendowym wydaniu DGP.
