W związku z uchyleniem w 2009 roku tak zwanej zasady walutowości, nakazującej wyrażanie zobowiązań pieniężnych na obszarze Polski tylko w polskich złotych, dopuszczalnym stało się dokonywanie rozliczeń pieniężnych pomiędzy podmiotami gospodarczymi w walucie obcej, między innymi w euro. Oznacza to, że przedsiębiorcy mogą wystawiać faktury VAT w walutach obcych również w obrocie krajowym. Koniecznym jest jednak, aby pamiętać, iż niektóre wartości
na fakturach muszą nadal być wyrażone w walucie krajowej.
Obowiązek udokumentowania transakcji
Przedsiębiorcy podlegający opodatkowaniu VAT zobowiązani są do dokumentowania tych transakcji za pomocą faktur (gdy sprzedaż jest dokonywana na rzecz innego przedsiębiorcy). Faktura powinna stwierdzać w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.
Kwota podatku wyrażona w walucie polskiej
W żadnym z przepisów podatkowych nie zostało zakazane wystawianie faktur VAT w walutach obcych. Oznacza to, że wszystkie kwoty zawarte w fakturze, takie jak kwota należności, mogą być wyrażone w walucie obcej. Należy jednak przy tym pamiętać, że bez względu na to, w jakiej walucie faktura została wystawiona, wynikająca z niej wartość podatku VAT musi być wykazana w walucie krajowej. W tym celu koniecznym staje się dokonanie stosownych przeliczeń.
Kurs z poprzedniego dnia
Podatnik powinien pamiętać, że z zasady przeliczania walut obcych na złote polskie zostały określone w treści ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku gdy dana czynność jest dokumentowana fakturą VAT wystawioną w terminie, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury. Podobnie w przypadku, gdy faktura zostanie wystawiona po terminie, podatnik zobowiązany jest do dokonania stosownych przeliczeń na złote polskie przy zastosowaniu kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ale na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego.
