Chcesz być kreatywny? Powinieneś wprowadzić do swojego życia te nawyki

Kreatywność postrzega się jako magiczną właściwość, do której dostęp mają tylko wybrani. To błędne przekonanie. Można pobudzać swoją kreatywność. Na przykład poprzez wprowadzenie do swojej codziennej rutyny konkretnych nawyków. Najważniejsze z nich przytacza portal Quartz.

Idea ta pochodzi z książki Austina Kleona o takim właśnie tytule. Opiera się na założeniu, że każde nowe odkrycie powstaje z kreatywnego, autorskiego połączenia już istniejących pomysłów. Zdaniem autora 9 na 10 pomysłów, które wydają się oryginalne, w takiej lub podobnej formie zostały już wymyślone wcześniej, choć często nawet o tym nie wiemy. Dobrzy artyści naśladują style innych tak bardzo, jak to tylko możliwe. Pozwala im to na wypracowanie własnego niepowtarzalnego „charakteru pisma”.

Kluczową cechą ludzi kreatywnych jest ciekawość świata. Pozwala im ona wyszukiwać wartościowe informacje i idee, które mogą później wykorzystać do tworzenia własnych koncepcji. Im bardziej wartościowe informacje mamy, tym lepsza będzie nasza praca. Kreatywność wymaga nie tylko ciągłej uważnej obserwacji rzeczywistości, ale też wyłuskiwania z niej wartościowych pomysłów. Wspomniany Kleon namawia z kolei do studiowania prac i idei jednej osoby, która nas inspiruje. Powinniśmy poznać ją tak dobrze, by zrozumieć podstawy jej stylu myślenia.

Zdobywanie biegłości w jakiejś wąskiej dziedzinie ma swoją ciemną stronę. Usprawnia nasz proces myślowy, ale sprawie, że zamykamy się na inne obszary wiedzy i pomysły trafiające do nas z zewnątrz. Jak powiedział Abraham Masłow: „ludzie, którzy uważają się za ekspertów w posługiwaniu się młotkiem, wszędzie widzą gwoździe”. To podejście, które gwarantuje firmom i pracownikom porażkę na szybko zmieniającym się i innowacyjnym rynku pracy. Większość dobrych pomysłów wynika z ulepszania już istniejących rozwiązań, a w tym pomaga czerpanie z dorobku dziedzin, którymi nie zajmujemy się na co dzień.

Jednym z głównych podwodów, dla których ulegamy prokrastynacji jest to, że nie bierzemy nawet pod uwagę możliwości odniesienia porażki. Wszystkie kreatywne osoby muszą się mierzyć ze specyficznym oporem. Pojawia się on wtedy, gdy utożsamiamy nasze osiągnięcia z poczuciem własnej wartości. Twórcy-amatorzy często definiują się przez to, co robią. Muzyk-amator nigdy nie napisze świetnego utworu, bo paraliżuje go myśl o porażce. Tylko „profesjonalne” podejście umożliwia prawdziwie kreatywną pracę. Czy zawodowy koszykarz myśli podczas meczu o tym, jaki będzie miał on wpływ na jego karierę?

Istotą kreatywności jest praca na materiale, który mamy. Jeszcze raz przywołajmy słowa Kleona: „Nie ma niczego bardziej paraliżującego niż świadomość nieograniczonego wyboru. Najlepszym sposobem na przełamanie kreatywnej blokady jest nałożenie na siebie pewnych ograniczeń”. Mniej znaczy czasami więcej. Po pierwsze, musimy nauczyć się koncentrować uwagę na tym, co robimy. To wymaga wyrzeczeń i ocięcia od „rozpraszaczy”. Po drugie, musimy nauczyć się pomijać i odrzucać rzeczy zbędne. Dzięki temu nie utoniemy w morzu „odpadów”. Wiele wielkich dzieł powstało, gdy twórcy uświadomili sobie własne ograniczenia i zaczęli tworzyć w oparciu o atuty.

Kreatywność jest procesem, którego przebieg często bywa frustrujący. Jeśli nie czynimy postępów, to ulegamy zniechęceniu. Powinniśmy wypracować sobie własne rytuały, które pozwolą nam w miarę bezboleśnie przezwyciężyć okresy stagnacji. Takie stałe sposoby postępowania są nawykowe, więc nie podlegają wpływowi złego samopoczucia. Malarz Chuck Close powiedział: „inspiracja jest dla amatorów, reszta z nas po prostu przystępuje do pracy”. Tworzenie ciekawych dzieł jest wynikiem wykonywania konsekwentnej metodycznej pracy. Zjawisko magicznej inspiracji nie istnieje.