Dla osób zaliczonych do I grupy podatkowej (znajdą się tu darowizny np. od babci, dziadka, rodzeństwa, ojczyma, macochy) kwota ta wynosi 9 637 zł. Trochę mniejsze możliwości obdarowania bez podatku mają np. ciocie, wujkowie (II grupa podatkowa). Dla nich została przewidziana kwota 7 276 zł. Natomiast prezenty od znajomego, czy przyjaciela rodziny muszą zmieścić się w 4 902 zł. Co ważne, jeżeli ta sama osoba w ciągu 5 lat poprzedzających rok ostatniej darowizny, coś już przekazywała naszemu dziecku należy zliczyć wartość wszelkich prezentów. Są to bowiem limity określone dla darowizn od jednej osoby w ciągu 5 lat.
Ale uwaga! Osoby z najbliższej rodziny, do której ustawa zalicza między innymi rodziców, dziadków, rodzeństwo, ojczyma, macochę (tzw. grupa 0), mogą obdarowywać naszą pociechę bez żadnych limitów i bez podatku. Trzeba jednak pamiętać o dwóch ważnych warunkach. Po pierwsze darowiznę należy zgłosić fiskusowi, gdy jej wartość w ciągu 5 lat poprzedzających ten rok przekracza 9 637 zł. Jest na to 6 miesięcy. Ze względu na to, że dziecko jest małoletnie i nie może występować samodzielnie, zgłoszenia do fiskusa w jego imieniu dokona jego przedstawiciel ustawowy, czyli zazwyczaj rodzic. Drugi warunek odnosi się do darowizn pieniężnych. W tym przypadku, by móc skorzystać ze zwolnienia pieniądze powinny być przelane na rachunek nabywcy albo przesłane przekazem pocztowym.
Pamiętajmy jednak, że nie bierzemy pod uwagę tych wydatków, które rodzice ponoszą na dziecko w związku z ciążącym na nich obowiązkiem alimentacyjnym. Jednak, gdy jako rodzice zakładamy np. oddzielne konto oszczędnościowe dla naszej pociechy, to takie wpłaty będą już traktowane jako darowizna. Wtedy musimy najpierw pilnować kwoty wolnej, a po jej przekroczeniu powiadomić fiskusa.
