Thomas Sargent i Christopher Sims laureatami Nobla z ekonomii w 2011 roku

Ten tekst przeczytasz w 3 minuty
10 października 2011, 13:12
Amerykanie Thomas Sargent i Christopher Sims zostali w poniedziałek laureatami nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii. Uhonorowano ich za badania nad zależnościami pomiędzy polityką gospodarczą a wskaźnikami makroekonomicznymi.

Komitet noblowski w uzasadnieniu stwierdził, że laureaci stworzyli modele, pozwalające szacować skutki działań politycznych na gospodarkę oraz wpływ wskaźników makroekonomicznych na decyzje polityczne. W sytuacji, gdy np. bank centralny zmienia stopy procentowe, a potem następuje zmiana inflacji, modele pozwalają odpowiedzieć na pytanie, czy zmiana inflacji była efektem zmiany stóp, czy też bank przewidywał zmianę inflacji i dlatego zmienił stopy procentowe.

Metody opracowane przez laureatów pozwalają powiązać zmiany makroekonomiczne ze zmianami polityki gospodarczej. Są one wysoce użyteczne dla badań makroekonomicznych, ale również np. dla banków centralnych - podkreślił w uzasadnieniu werdyktu komitet noblowski.

Thomas Sargent ma 68 lat; jest jednym z twórców nowej klasycznej makroekonomii, zakładającej, że oczekiwania podmiotów gospodarczych są racjonalne, rynki zawsze znajdują się w stanie równowagi ekonomicznej i że rozmiary produkcji i zatrudnienia zależą od czynników podażowych i w przypadku braku zakłóceń ze strony państwa osiągają naturalny poziom. Z hipotez tych wynika konkluzja, iż wszelka zapowiedziana polityka państwa jest nieefektywna w tym sensie, że nie powoduje odchylenia poziomów produkcji i zatrudnienia od stanu naturalnego.

W latach 70. rozwijał naukowo teorię racjonalnych oczekiwań, zakładającą, że podmioty gospodarcze, prognozując przyszłą inflację, jak najlepiej wykorzystują wszelkie dostępne informacje i nie popełniają systematycznych błędów, tylko błędy losowe. Oznacza to, że choć każdy z nich może się mylić, to nie ma to wpływu na całość gospodarki. W związku z tym Sargent sformułował tezę, że zapowiedziane zmiany polityki pieniężnej nie wpływają na wielkość produkcji i zatrudnienia.

Christopher Sims również ma 68 lat. Rozwijał tzw. model wektorowej autoregresji, badając to, jak przejściowe zmiany w polityce gospodarczej oraz inne czynniki wpływają na sytuację gospodarki. Sims i inni badacze zastosowali tą metodę do zbadania m.in. skutków dla gospodarki podniesienia przez bank centralny stóp procentowych.

Sargent jest związany obecnie z uniwersytetem nowojorskim, a Sims - z uniwersytetem w Princeton.

Chociaż Sargent i Sims prowadzili badania niezależnie, uzyskane przez nich wyniki uzupełniają się. Efekty pracy laureatów w latach 70. i 80. zostały zaakceptowane przez innych badaczy i polityków na całym świecie. Obecnie metody wypracowane przez Sargenta i Simsa to podstawowe narzędzia analizy makroekonomicznej.

W ubiegłym roku laureatami ekonomicznego Nobla zostali Peter Diamond, Dale Mortensen i Christopher Pissarides za analizę rynków, na których występują "tarcia" (markets with search frictions). Natomiast w 2009 Nobel trafił w ręce Amerykanów Elinor Ostrom i Olivera E. Williamsona. Ostrom - pierwsza kobieta, która otrzymała Nobla w tej dziedzinie, została wyróżniona za koncepcję wspólnej puli zasobów, a Williamson - za teorię rozwiązywania konfliktów korporacyjnych.

Nagroda Nobla z ekonomii a właściwie, Nagroda Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii przyznawana jest od 1969 r. Jak dotąd najwięcej laureatów związanych było z University of Chicago.

2011Thomas Sargent
Christopher Sims
2010 Peter A. Diamond
Dale T. Mortensen
Christopher A. Pissarides
2009Elinor Ostrom
Oliver E. Williamson
2008Paul Krugman
2007Leonid Hurwicz
Eric S. Maskin
Roger B. Myerson
2006Edmund S. Phelps
2005Robert J. Aumann
Thomas C. Schelling
2004Finn E. Kydland
Edward C. Prescott
2003Robert F. Engle III
Clive W.J. Granger
2002Daniel Kahneman
Vernon L. Smith
2001George A. Akerlof
A. Michael Spence
Joseph E. Stiglitz
2000James J. Heckman
Daniel L. McFadden
1999Robert A. Mundell
1998Amartya Sen
1997Robert C. Merton
Myron S. Scholes
1996James A. Mirrlees
William Vickrey
1995Robert E. Lucas Jr.
1994John C. Harsanyi
John F. Nash Jr.
Reinhard Selten
1993Robert W. Fogel
Douglass C. North
1992Gary S. Becker
1991Ronald H. Coase
1990Harry M. Markowitz
Merton H. Miller
William F. Sharpe
1989Trygve Haavelmo
1988Maurice Allais
1987Robert M. Solow
1986James M. Buchanan Jr.
1985Franco Modigliani
1984Richard Stone
1983Gerard Debreu
1982George J. Stigler
1981James Tobin
1980Lawrence R. Klein
1979Theodore W. Schultz
Sir Arthur Lewis
1978Herbert A. Simon
1977Bertil Ohlin
James E. Meade
1976Milton Friedman
1975Leonid Vitaliyevich Kantorovich
Tjalling C. Koopmans
1974Gunnar Myrdal
Friedrich August von Hayek
1973Wassily Leontief
1972John R. Hicks
Kenneth J. Arrow
1971Simon Kuznets
1970Paul A. Samuelson
1969Ragnar Frisch
Jan Tinbergen
609341-shutterstock-53135455.jpg
Fasada budynku Centrum Nagród Nobla, fot. Vladislav Gajic
Copyright
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło: forsal.pl
Zapisz się na newsletter
Zapraszamy na newsletter Forsal.pl zawierający najważniejsze i najciekawsze informacje ze świata gospodarki, finansów i bezpieczeństwa.

Zapisując się na newsletter wyrażasz zgodę na otrzymywanie treści reklam również podmiotów trzecich

Administratorem danych osobowych jest INFOR PL S.A. Dane są przetwarzane w celu wysyłki newslettera. Po więcej informacji kliknij tutaj