Nauczka ta jest szczególnie bolesna, gdy w tyskiej fabryce Fiat zwalnia trzecią część swoich pracowników. Nie ma dla nich dość pracy w sytuacji gdy fabryka zmniejszyła produkcję z ponad 600 tys. samochodów w 2009 r. do planowanych na 2013 r. mniej niż 300 tys. pojazdów.
Redukcje etatów w Tychach nie są wynikiem jedynie problemów samego Fiat Auto Poland. Generalnie firma jest obarczona przestarzałymi modelami samochodów. W wyniku kryzysu mocno ucierpiała we Włoszech, na swoim największym rynku. W ciągu minionej roku sprzedaż w tym kraju spadła o ponad 20 proc. Patrząc na europejskie dane dotyczące rejestracji nowych samochodów za pierwszy 11 miesiącach 2012 roku, Fiat zanotował spadek o 16 proc. Gorszy wynik wśród europejskich producentów miał jedynie francuski Renault.
>>> Polecamy: Politycy mogą sprawić, że za kilka lat Fiat wyniesie się z Polski
Problemy fabryki w Tychach są jednak także bezpośrednio związane z decyzją prezesa Fiata, Sergio Marchionne, który podczas pierwszej fali kryzysu w 2008 r., przeniósł produkcję nowego modelu Pandy do fabryki w Pomigliano w pobliżu Neapolu. Stało się tak mimo, że zakład w Polsce jest zdecydowanie najbardziej efektywny ze wszystkich fabryk Fiata. „Podjęliśmy taka decyzję, ponieważ, pozostając w dopuszczalnych graniach i bez narażania pozycji naszej firmy, uważamy, że powinniśmy dać priorytet krajowi, w którym Fiat ma swoje korzenie” powiedział wówczas Marchionne, nie siląc się aby ukryć polityczny kontekst swojej decyzji.
Decyzję Marchionne’go przyjęto w Warszawie milczeniem. Rząd nie zrobił nic – przynajmniej na forum publicznym – aby spróbować zmienić decyzję Fiata i nie wszczął awantury rządowi Włoch ani w Komisji Europejskiej. To być może było grzeczne, ale ostatnich kilka lat dowodzi, że krzyk i złość mogą dać świetne rezultaty.
Być może najlepszy przykład pochodzi z Czech. Gdy Nicolas Sarkozy, były prezydent Francji, w 2009 r. ostrzegał przed „delokalizacją” francuskich fabryk samochodów mówiąc „Jeśli Renault buduje fabrykę w Indiach, żeby sprzedawać samochody Hindusom, to jest uzasadnione, ale jeśli pewna firma buduje fabrykę w Czechach, żeby sprzedawać samochody we Francji, to nie jest uzasadnione”.
Pełna wersja artykułu dostępna na obserwatorfinansowy.pl
