Dyrektor KIS: Z ulgi na powrót nie trzeba korzystać od razu

Zwolnienia PIT-0 a powrót do Polski

Ulga na powrót wciąż cieszy się dużą popularnością, a podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych stosują ją równie chętnie, jak ulgę dla młodych i ulgę dla seniorów. Przypomnijmy, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

• ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
• z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
• z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
• z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.

Warunki stosowania ulgi na powrót

Zwolnienie z tytułu ulgi na powrót przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dyrektor KIS wskazał, jak powinien postępować podatnik

W dniu 4 września 2026 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną dotyczącą tej problematyki (nr 0112-KDWL.4011.115.2026.2.TW) w zakresie możliwości zastosowania przedmiotowej ulgi przez podatnika powracającego z Danii.
Wnioskodawca, który złożył wniosek o jej wydanie jest obywatelem polskim. Przed wyjazdem z kraju Polski posiadał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez okres przekraczający pięć lat. W latach 2019–2025 przebywał i wykonywał pracę poza granicami Polski, w różnych krajach. Ostatnim miejscem jego pobytu i pracy była Dania, w której przebywał przez okres obejmujący trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu do Polski. Centrum jego interesów życiowych znajdowało się w tym czasie w Danii i tam koncentrowało się życie rodzinne, zawodowe i towarzyskie. Posiadał rachunek bankowy, wynajmował mieszkanie, korzystał z usług telekomunikacyjnych oraz odprowadzał podatki. W tym okresie nie posiadał w Polsce nieruchomości, nie prowadził działalności gospodarczej, nie osiągał dochodów, nie posiadał majątku ani zobowiązań, nie prowadził gospodarstwa domowego i nie przebywał na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w żadnym roku podatkowym.

Termin powrotu do Polski, a rozpoczęcie ulgi

Do Polski wnioskodawca powrócił wraz z żoną w listopadzie 2025 r. Przeniósł tu centrum interesów osobistych i gospodarczych. Zarejestrował się jako osoba poszukująca pracy, a następnie rozpoczął przygotowania do prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej opodatkowanej na zasadach ogólnych. W związku z rozpoczęciem działalności zawarł umowy dotyczące przyszłego najmu lokalu użytkowego oraz zakupił wyposażenie niezbędne do prowadzenia działalności. Od dnia powrotu do Polski nie posiada już powiązań gospodarczych z Danią. Na tle takiego stanu faktycznego chciałby skorzystać z preferencji podatkowej jaką jest ulga na powrót i zastosować ją do przychodów osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej w latach 2026–2029, z uwzględnieniem limitu określonego w ustawie. Jednak biorąc pod uwagę fakt, że powrócił do Polski w 2025 roku, a korzystanie z ulgi chciałby rozpocząć od 2026 roku, nabrał wątpliwości co do tego, czy jest to możliwe.

Z ulgi na powrót nie trzeba korzystać od razu

W złożonym wniosku przedstawił jednak swoje stanowisko, zgodnie z którym jest to możliwe, bo po pierwsze, przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i od tego momentu centrum jego interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce. To tutaj koncentruje obecnie swoje życie rodzinne i zawodowe oraz zarządza swoim majątkiem. Po drugie, bezpośrednio przed zmianą miejsca zamieszkania nie posiadał miejsca zamieszkania na terytorium Polski przez okres obejmujący co najmniej trzy lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu. W Polsce nie posiadał nieruchomości, nie prowadził działalności gospodarczej, nie osiągał dochodów, nie posiadał majątku ani centrum interesów osobistych lub gospodarczych, a jego pobyt na terytorium Polski nie przekraczał 183 dni w żadnym roku podatkowym. Po trzecie, posiada dokument potwierdzający miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza terytorium Polski, tj. certyfikat rezydencji podatkowej wydany przez właściwy organ podatkowy Danii obejmujący okres od stycznia 2022 r. do października 2025 r. Ponadto posiada polskie obywatelstwo i nigdy wcześniej nie korzystał z ulgi na powrót.
Organ podatkowy zgodził się ze stanowiskiem przedstawionym przez podatnika i potwierdził, że fakt, że zamierza skorzystać z ulgi od 2026 roku, czyli od roku następującego po roku, w którym przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski, mieści się w ramach dyspozycji art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, zgodnie z którym podatnik może stosować zwolnienie przez cztery kolejno następujące po sobie lata podatkowe, licząc od początku roku, w którym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski, albo od początku roku następnego. W analizowanym przypadku ma zastosowanie drugi z przewidzianych przez ustawodawcę wariantów, obejmujący lata 2026-2029.