CPI (Consumer Price Index) – najpopularniejszy wskaźnik, zwany inflacją konsumencką. Odczuwa ją każdy klient, jest to ujęty w procentach wzrost cen towarów i usług. CPI wskazuje, o ile wzrosły koszty życia na przestrzeni danego okresu – miesiąca, półrocza, roku.
PPI (Producer Price Index) – inflacja producentów. To wzrost cen produkcji sprzedanej przemysłu. Wskazuje, ile przedsiębiorcy więcej zapłacili za surowce, półfabrykaty i wyroby gotowe wykorzystywane w produkcji. Porównując PPI z CPI, można stwierdzić, jaką część rosnących kosztów produkcji przedsiębiorcy przerzucili na konsumentów, a jaką wzięli na siebie, czyli zrezygnowali z części marż na rzecz utrzymania atrakcyjnej ceny.
Inflacja bazowa jest narzędziem analitycznym. Oblicza ją NBP w kilku wariantach: z wyłączeniem cen najbardziej zmiennych, z wyłączeniem cen żywności i energii, z wyłączeniem cen administrowanych (np. podwyżek VAT). Po wyeliminowaniu wahań o charakterze sezonowym wskaźnik ten obrazuje długookresowy trend kształtowania się cen i pozwala określić wpływ polityki monetarnej na kształtowanie się cen konsumpcyjnych.
