Słabe nastroje widać też na rynkach akcji, gdzie europejskie giełdy traciły w czwartek średnio po 1%.
Powodów wzrostu awersji do ryzyka należy upatrywać w nadal nierozwiązanych problemach zadłużenia państw strefy euro. Obawy o losy krajów PIIGS powodują, że nawet udane aukcje Niemiec, czy Francji nie są w stanie poprawić klimatu inwestycyjnego na rynku. Co więcej nadal rosną rentowności Włoch, w piątek dochodowość 10-letnich włoskich obligacji ponownie znalazła się powyżej ważnego poziomu 7%. Rentowność hiszpańskich papierów wzrosła do 5,57%. Jednocześnie zaś rentowność niemieckich bundów spadła do 1,85% co potwierdza utrzymywanie się wysokiej niepewności i poszukiwanie przez inwestorów bezpiecznych aktywów.
Słabe euro to również wynik napływających ostatnio na rynek dobrych danych zza Oceanu i nieco słabszych ze strefy euro. W piątek amerykański Departament Pracy podał, że liczba nowo zarejestrowanych bezrobotnych w USA spadła w ubiegłym tygodniu do 372 tys. z 387tys. po korekcie tydzień wcześniej. Analitycy ankietowani przez Agencję Reutera oczekiwali, że liczba nowych bezrobotnych wyniosła 375 tys. wobec 381 tys. tydzień wcześniej przed korektą. Średnia czterotygodniowa spadła zaś do 373,3 tys. wobec 376,5 tys. po korekcie tydzień wcześniej. Z kolei Eurostat poinformował, że zamówienia w przemyśle strefy euro wzrosły w październiku o 1,6% r/r i o 1,8% m/m. Analitycy oczekiwali wzrostu o odpowiednio 3,3% i 2,4%.
Wyprzedaż złotego potęgują coraz większe problemy Węgier. Kurs EUR/HUF notuje historyczne maksima (w piątek testował już okolice 324), węgierskie CDS-y są zaś najwyżej w historii (dzisiaj 721 pb).
Przy nadal utrzymującej się wysokiej awersji do ryzyka niewykluczone, że złoty może wygenerować kolejne, nowe tegoroczne szczyty na poziomie w okolicach 4,52 – 4,53 a następnie 4,56. Niemniej, nadal uważamy iż średni kurs złotego w relacji do euro powinien utrzymywać się na poziomie zbliżonym do 4,50 PLN przez kilka najbliższych miesięcy.
