(NBP zaoferował 7-dniowe bony pieniężne o rekordowej wartości 105 mld PLN, a popyt banków wyniósł zaledwie 97,9 mld PLN). W efekcie na początku tego tygodnia spodziewamy się, że oprocentowanie depozytów O/N może utrzymywać się w przedziale 3,50%-3,75%. Nie można wykluczyć, że bank centralny zorganizuje dodatkową operację dostrajającą płynność.
Zeszły tydzień przyniósł wyraźny spadek rentowności SPW (o 3-12 pb), szczególnie widoczny na dłuższym końcu krzywej dochodowości (efekt niższych podaży na rynku pierwotnym). To pomogło kontraktom IRS, których kwotowania również obniżyły się w sektorach powyżej 5 lat. Wyraźnie negatywnie na notowania na krótszym końcu krzywej dochodowości oddziałują obawy przed podwyżkami stóp procentowych. W tym tygodniu kluczowym wydarzeniem będzie publikacja danych nt. inflacji w marcu. Według ankiety GG Parkiet z końca zeszłego miesiąca analitycy spodziewają się wzrostu wskaźnika CPI w okolice 3,9% r/r z 3,6% miesiąc wcześniej. Do publikacji spodziewamy się stabilizacji notowań. Jeśli oczekiwania rynkowe potwierdzą się, wówczas możliwe jest osłabienie notowań na rynku stopy procentowej.
Biorąc pod uwagę czynniki ryzyka wynikające z faktu pozostawania RPP w cyklu zaostrzania polityki pieniężnej oraz systematyczny wzrost ścieżki inflacyjnej spodziewamy się na koniec tygodnia, że rentowności obligacji utrzymają się powyżej: dla OK0113 5,00%, PS0416 - 5,70% oraz DS1020 - 6,15%.
W tym tygodniu na rynku pierwotnym przewidziane zostały dwa przetargi. W poniedziałek Ministerstwo Finansów zaoferowało 50-tyg bony skarbowe za 0,3-0,6 mld PLN. Ostatecznie popyt wyniósł 1,5 mld PLN, natomiast emisja 0,44 mld PLN. Średnia rentowność papierów zgodnie z naszymi oczekiwaniami została ustalona na 4,503% (4 kwietnia w przypadku bonów 51-tyg dochodowość wyniosła 4,464%). W środę odbędzie się jedyny w tym miesiącu przetarg obligacji skarbowych. W ofercie znajdą się papiery serii OK0713 o wartości 3,0-5,5 mld PLN. Spodziewamy się średniej rentowności powyżej 5,05%.
W Europie problemy Portugalii i konieczność zwrócenia się kraju o pomoc międzynarodową nie spowodowały osłabienia notowań na rynku finansowym, tak jak to wcześniej miało miejsce w przypadku Grecji i Irlandii. Co więcej, w przypadku Hiszpanii i Włoch premia za ryzyko kredytowe jednocześnie spadła – 5-letnie kontrakty CDS obniżyły się do poziomów odpowiednio: 197 pb i 125 pb. Naszym zdaniem są to pozytywne sygnały świadczące o spadku prawdopodobieństwa negatywnego scenariusza, w którym kolejnym państwem proszącym o pomoc Unii Europejskiej i Międzynarodowego Funduszu Walutowego będzie Hiszpania. Tym samym naszym zdaniem może zakończyć się kolejny etap, w którym problemy nadmiernego zadłużenia przenosiły się na kolejne państwa europejskie, doprowadzając do ich niewypłacalności. Teraz zacznie się kolejny etap polegający na zarządzaniu kryzysem w ramach strefy euro. Podstawowym problemem, przed jakim staną teraz decydenci, będzie odpowiedź na pytanie: czy zrestrukturyzować zobowiązania Grecji i Irlandii, a także jak ograniczyć stopień nierównowagi finansów sektora publicznego?
