Alvin E. Roth oraz Lloyds S. Shapley laureatami Nobla z ekonomii w 2012 r.

Ten tekst przeczytasz w 3 minuty
15 października 2012, 13:05
Znamy już nazwiska najważniejszych ekonomistów 2012 roku. Tegoroczną Nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii otrzymali Amerykanie Alvin E. Roth oraz Lloyds S. Shapley.

W uzasadnieniu Komitet Noblowski podał, że nagroda dla pracującego na Harvardzie Rotha oraz związanego z Uniwersytetem Kalifornijskim Shapleya, została przyznana za prace nad głównym problemem ekonomii - jak dopasować do siebie w sposób możliwie najlepszy różne czynniki.

Laureaci opracowali metodę, która w najbardziej efektywny sposób dopasowuje np. studentów do szkół, a dawców organów do potrzebujących. W dodatku - podkreślono w uzasadnieniu - nagrodzeni przeszli przez cały proces naukowy, od sformułowania teorii, przez badania empiryczne, po praktyczne zaprojektowanie instytucji, działających na danym rynku.

Alvin E. Roth urodził się w 1951 roku. Jest profesorem ekonomii na Uniwersytecie Harvarda, zajmuje się eksperymentalną teorią gier, projektowaniem rynku oraz szeroko pojętą ekonomią eksperymentalną. Mieszkający w Kalifornii naukowiec ze względu na różnicę stref czasowych został poinformowany o nagrodzie telefonem o bardzo wczesnej godzinie, przyznał jednak, że warto było wstać. W rozmowie powiedział, że świętowanie rozpocznie od kubka kawy.

Urodzony 1923 roku Lloyd S. Shapley jest profesorem ekonomii i matematyki, zajmuje się także teorią gier. Pracował m.in. na Uniwersytecie Kalifornijskim.

W latach 50. i 60. Shapley ze współpracownikami opracował algorytm, który dopasowuje w efektywny sposób uczestników rynku. W uzasadnieniu Komitetu Noblowskiego podany jest przykład dopasowania do siebie 10 kobiet i 10 mężczyzn, tak by uwzględniając ich preferencje stworzyć najtrwalsze możliwe związki. Opisana przez Shapleya metoda zakłada działanie według określonego wzoru - nazwanego "odroczoną akceptacją" - w procesie dopasowywania ofert i preferencji obu stron - kobiet i mężczyzn. Shapley ze współpracownikami matematycznie dowiódł, że opracowana metoda - tzw. algorytm Gale'a-Shapleya - prowadzi do rozwiązania najbardziej stabilnego, czyli takiego w którym związki nie rozpadają się, bo potrzeby i oczekiwania ich uczestników są maksymalnie dobrze dopasowane.

Komitet w uzasadnieniu podkreślił, że na powiązanie z praktyką teoria Shapleya musiała poczekać 20 lat, kiedy to drugi z laureatów, Alvin Roth badał problem rynku nowych lekarzy w Stanach Zjednoczonych. Zauważył, że wprowadzony w latach 50. algorytm mający efektywnie dopasowywać oczekiwania i preferencje wchodzących na rynek pracy lekarzy z oczekiwaniami szpitali - National Resident Matching Program (NRMP) - jest bardzo podobny do algorytmu z teorii Shapleya. Roth zwrócił uwagę, że NRMP był powszechnie uważany za sukces właśnie dlatego, że z dobrym przybliżeniem wprowadzał rozwiązania opracowane niezależnie w teorii. Roth, badając tę kwestię głębiej, znalazł słabe punkty praktycznego rozwiązania i zaproponował odpowiednie modyfikacje NRMP, które po wdrożeniu okazały się bardzo udane.

Komitet Noblowski podkreślił, że dzięki teoretycznym i praktycznym pracom laureatów udało się opracować metodę działającą w sytuacji, gdy chodzi o maksymalnie efektywne dopasowanie do siebie zbiorów elementów rynku, z których jeden ma swoje oczekiwania i preferencje, a druga strona określone potrzeby. Z takimi sytuacjami - oprócz lekarzy i szpitali - mamy też do czynienia, gdy z jednej strony występuje zbiór ludzi potrzebujących przeszczepu organu o pewnych parametrach, a z drugiej strony zbiór dawców organów.

>>> Czytaj też: Ekonomiczny Nobel: tak typował Reuters

2012Alvin E. Roth
Lloyds S. Shapley
2011Thomas Sargent
Christopher Sims
2010 Peter A. Diamond
Dale T. Mortensen
Christopher A. Pissarides
2009Elinor Ostrom
Oliver E. Williamson
2008Paul Krugman
2007Leonid Hurwicz
Eric S. Maskin
Roger B. Myerson
2006Edmund S. Phelps
2005Robert J. Aumann
Thomas C. Schelling
2004Finn E. Kydland
Edward C. Prescott
2003Robert F. Engle III
Clive W.J. Granger
2002Daniel Kahneman
Vernon L. Smith
2001George A. Akerlof
A. Michael Spence
Joseph E. Stiglitz
2000James J. Heckman
Daniel L. McFadden
1999Robert A. Mundell
1998Amartya Sen
1997Robert C. Merton
Myron S. Scholes
1996James A. Mirrlees
William Vickrey
1995Robert E. Lucas Jr.
1994John C. Harsanyi
John F. Nash Jr.
Reinhard Selten
1993Robert W. Fogel
Douglass C. North
1992Gary S. Becker
1991Ronald H. Coase
1990Harry M. Markowitz
Merton H. Miller
William F. Sharpe
1989Trygve Haavelmo
1988Maurice Allais
1987Robert M. Solow
1986James M. Buchanan Jr.
1985Franco Modigliani
1984Richard Stone
1983Gerard Debreu
1982George J. Stigler
1981James Tobin
1980Lawrence R. Klein
1979Theodore W. Schultz
Sir Arthur Lewis
1978Herbert A. Simon
1977Bertil Ohlin
James E. Meade
1976Milton Friedman
1975Leonid Vitaliyevich Kantorovich
Tjalling C. Koopmans
1974Gunnar Myrdal
Friedrich August von Hayek
1973Wassily Leontief
1972John R. Hicks
Kenneth J. Arrow
1971Simon Kuznets
1970Paul A. Samuelson
1969Ragnar Frisch
Jan Tinbergen
shutterstock_53135455_339648.jpg
Nagroda Nobla
Copyright
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło: forsal.pl
Zapisz się na newsletter
Zapraszamy na newsletter Forsal.pl zawierający najważniejsze i najciekawsze informacje ze świata gospodarki, finansów i bezpieczeństwa.

Zapisując się na newsletter wyrażasz zgodę na otrzymywanie treści reklam również podmiotów trzecich

Administratorem danych osobowych jest INFOR PL S.A. Dane są przetwarzane w celu wysyłki newslettera. Po więcej informacji kliknij tutaj