– Wsparcie państwa dla członków rodziny powinno być udzielane wyłącznie przy pełnym poszanowaniu prawa osób z niepełnosprawnością do wyboru i kontroli nad jego rodzajem oraz sposobem wykorzystania – mówi Zbigniew Worony, przedstawiciel protestujących opiekunów, cytując stanowisko Komitetu ONZ w tej sprawie. – Dlatego spodziewamy się usłyszeć, że będzie ono przypisane do osób z niepełnosprawnością, a nie do ich opiekunów. A wysokość świadczenia i koszyk usług, w pierwszym rzędzie asystencja, będą przydzielane zgodnie ze stopniem zależności – dodaje.
Jeśli np. świadczenie pielęgnacyjne zostanie przypisane osobie z niepełnosprawnością, nie jej opiekunowi, ten ostatni dostanie możliwość podjęcia pracy zarobkowej, której dziś nie ma (w obecnym stanie prawnym przysługuje ono wyłącznie w sytuacji, gdy niepełnosprawność pojawiła się przed osiągnięciem pełnoletności). Szacuje się, że dziś ok. 200 tys. osób pobiera świadczenia i nie pracuje, a trzy razy tyle wybrało pracę, rezygnując ze świadczenia. Opiekunowie podkreślają, że to do nich powinien należeć wybór, podczas gdy dziś jest on wymuszony przez system.
