Czarne dziury mają coraz mniej tajemnic przed naukowcami

Ten tekst przeczytasz w 4 minuty
12 stycznia 2025, 09:38
czarna dziura
Polscy naukowcy pracujący nad badaniem czarnych dziur, obalają teorie i zaglądają poza "horyzont zdarzeń"/Shutterstock
Czarne dziury od zawsze intrygowały naszą wyobraźnię, choć wciąż skrywają wiele tajemnic. Te kosmiczne monstra powstają z zapadnięcia się gwiazd, a ich grawitacja jest tak potężna, że nawet światło nie jest w stanie uciec z ich objęć. Jednak co naprawdę wiemy o tym, co dzieje się wewnątrz czarnej dziury? O tym mówi Adam Kaczmarek, naukowiec zajmujący się badaniami nad czarnymi dziurami.

Formowanie i natura czarnych dziur

powstają w wyniku , a ich grawitacja jest tak potężna, że . Kluczowym elementem czarnej dziury jest tzw. horyzont zdarzeń – granica po przekroczeniu, której materia jest skazana na wieczne uwięzienie w jej wnętrzu.

"Czarna dziura w tym sensie działa jak odkurzacz dla materii znajdującej się w kosmosie. Co o nich wiemy? W zasadzie wiemy, że istnieją, oraz jak powstają. Tak naprawdę to, - a więc: za horyzontem zdarzeń, to kwestia dalej otwarta. Na wiele pytań odnośnie czarnych dziur nie mamy póki co konkretnej odpowiedzi" - zauważył Kaczmarek w rozmowie z PAP.

Różne rodzaje czarnych dziur w kosmosie

Jak wyjaśnił naukowiec, czarne dziury występują w różnych skalach. Największe z nich, tzw. , znajdują się w centrach galaktyk, takich jak Sagitarius A* w Drodze Mlecznej.

"Oprócz takich są jeszcze w kosmosie czarne dziury powstałe w wyniku . Te będą mniejsze, ale także powszechne" – podkreślił Kaczmarek.

Interakcje czarnych dziur: układy podwójne i zderzenia

Choć czarne dziury często wyobrażane są jako samotne obiekty, mogą występować w układach podwójnychlub zderzać się, tworząc większe struktury. "Największe czarne dziury - te, które znajdują się w centrach galaktyk, są pojedynczymi obiektami. Oczywiście istnieją także. Poza horyzontem zdarzeń, a więc na zewnątrz od czarnej dziury, grawitacja działa tak, jak dla każdego innego obiektu, więc czarne dziury mogą pojawiać się w konfiguracjach podobnych, jak gwiazdy czy planety i ich księżyce. Mogą oczywiście się też , tworząc większą czarną dziurę" – dodał badacz.

Przełomowe odkrycia w badaniach nad czarnymi dziurami

Mimo wielu niewiadomych ostatnie lata przyniosły . "bardzo szybko się rozwijają i cały czas pojawia się coś nowego. Dotyczy to zarówno teorii, jak i eksperymentu. W ostatnich latach mieliśmy przełomowe osiągnięcia, takie jak pierwsze +zdjęcie+ czarnej dziury, czy wykrycie fal grawitacyjnych" - zaznaczył.

Ciemna materia: nowe odkrycia i ich znaczenie

Jednym z gorących tematów w astrofizyce pozostaje pytanie o . Niedawne wykluczyły , że jest ona złożona z miniaturowych czarnych dziur. "Odkrycie to na pewno zmienia podejście do tematu, odrzucając jedną z hipotez. Wykluczanie hipotez to normalna część nauki, która prowadzi nas bliżej prawdy" – podkreśla Adam Kaczmarek.

Naukowcy wciąż próbują zrozumieć, czym jest ciemna materia. Są pewni, że ciemna materia nie emituje i nie pochłania , oraz że stanowi około 27 proc. całej materii we Wszechświecie.

Rola polskich naukowców w badaniach kosmicznych

Polscy badacze odgrywają istotną rolę w badaniach nad czarnymi dziurami i kosmosem. Adam Kaczmarek zauważa, że w każdym większym ośrodku naukowym w Polsce znajdziemy specjalistów zajmujących się relatywistyką i kosmologią. "Nasze badania w tych dziedzinach nie odstają od światowego poziomu. (...) aktywnie uczestniczą w h, takich jak detektory fal grawitacyjnych LIGO/Virgo, wykrywające . Prężnie rozwija się także teoretyczna strona tych badań" - wyjaśnił astronom.

Badania Adama Kaczmarka nad czarnymi dziurami i kwantami

Adam Kaczmarek w pracy naukowej skupia się na badaniach teoretycznych, analizując . W grudniu otrzymał w kategorii "doktoranci" za w pobliżu czarnych dziur.

Codzienność i wsparcie w pracy naukowej Adama Kaczmarka

"Mój dzień pracy badawczej zaczyna się od kawy w gabinecie. Większość czasu spędzam na analizie danych, czytaniu literatury naukowej i notowaniu pomysłów. Praca naukowca to także godziny wpatrywania się w tablicę i analizowania złożonych problemów. wspiera mnie w prowadzeniu badań na wysokim poziomie, w nawiązywaniu współpracy z innymi ośrodkami naukowymi, w tym zagranicznymi" – podsumował naukowiec. (PAP)

Julia Szymańska

Copyright
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło: PAP
Zapisz się na newsletter
Zapraszamy na newsletter Forsal.pl zawierający najważniejsze i najciekawsze informacje ze świata gospodarki, finansów i bezpieczeństwa.

Zapisując się na newsletter wyrażasz zgodę na otrzymywanie treści reklam również podmiotów trzecich

Administratorem danych osobowych jest INFOR PL S.A. Dane są przetwarzane w celu wysyłki newslettera. Po więcej informacji kliknij tutaj