W takiej sytuacji nie można jednak uznać za koszt uzyskania przychodu miesięcznej opłaty naliczanej przez bank za prowadzenie ROR. Opłatę taką podatnik musi bowiem płacić, zgodnie z umową zawartą z bankiem o prowadzenie rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego, niezależnie od tego, czy rachunek wykorzystuje wyłącznie do celów prywatnych, czy też i do celów prywatnych, i dla potrzeb prowadzonej działalności. W każdym bowiem z tych przypadków opłata jest stała, ponoszona w wysokości określonej w umowie.

Wymienione wydatki dla potrzeb wliczenia w koszty powinny być odpowiednio udokumentowane. Mogą to być zarówno odrębne pokwitowania za każdy taki przelew związany z prowadzoną działalnością, jak i kwoty wykazane w zbiorczym zestawieniu operacji bankowych za dany miesiąc. W tym drugim przypadku trzeba jednak dodatkowo wystawić dowód wewnętrzny i dopiero na jego podstawie zaksięgować koszt.