Swobodny przepływ pracowników jest podstawową zasadą Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Obywatele UE mają prawo szukać pracy w innym kraju UE, pracować tam bez pozwolenia na pracę, mieszkać w nim i cieszyć się równym traktowaniem z obywatelami w zakresie dostępu do zatrudnienia, warunków pracy i wszystkich innych korzyści socjalnych i podatkowych. Nic więc dziwnego, że duża część obywateli z mniej zamożnych państw Wspólnoty korzysta z tych praw. Choć sytuacja różni się w poszczególnych państwach członkowskich. Najmniej obywateli wyjeżdża z Niemiec, gdzie tylko 1,0 proc. populacji w wieku produkcyjnym mieszka poza Niemcami. Kolejne państwa UE o najmniejszym odsetku obywateli mobilnych (spośród ogółu ludności kraju) to Wielka Brytania (1,1 proc.), Szwecja i Francja (oba 1,3 proc.).

Natomiast największy eksodus siły roboczej w wieli 20-64 lat, zaobserwowano wśród Rumunów. Z danych Eurostatu wynika, że w 2017 r. Rumuńscy obywatele w wieku produkcyjnym zamieszkujący za granicą w UE stanowili około jednej piątej (19,7 proc.) swoich współobywateli zamieszkałych w Rumunii. Kolejne największe udziały odnotowały Litwa (15,0 proc.), Chorwacja (14,0 proc.), Portugalia (13,9 proc.), Łotwa (12,9 proc.) i Bułgaria (12,5 proc.). Kolejne są Irlandia (8,8 proc.), Luksemburg (8,1 proc.) i Polska (7,8 proc.). W przypadku Polski odsetek osób mieszkających w innym państwie UE wzrósł od 2007 r. o 3,9 pp. (piąty największy wzrost w UE). 

W przekroju całej Wspólnoty wydaje się, że bardziej skłonne do szukania szczęścia poza granicą własnego państwa są osoby z wyższym wykształceniem. Dotyczy to w szczególności Francji, gdzie 62,5 proc. Francuzów mieszkających w innym państwie członkowskim UE ma wyższe wykształcenie, w porównaniu z 34,6 proc. w przypadku mieszkańców samej Francji i Niemiec (odpowiednio 54,5 proc. i 26,7 proc.).

A jak wygląda zatrudnienie emigrantów wewnątrzunijnych? Okazuje się że większość osób, które decydują się na wyjazd, w większości mają zatrudnienie, a wskaźnik zatrudnienia emigrantów jest bardzo wysoki, w porównaniu ze wskaźnikiem zatrudnienia w kraju. Największe różnice występują w przypadku Grecji, gdzie 77,3 proc. Greków przebywających w innych krajach UE jest zatrudnionych, w porównaniu z 57,8 proc. ludności w samej Grecji. Kolejne są: Chorwacja z relacją wskaźników zatrudnienia na poziomie 79,8 proc. Chorwatów pracujących za granicą i 63,6 proc. w Chorwacji; Hiszpania (78,9 proc. i 65,5 proc. ); Włochy (75,6 proc. i 62,3 proc.) oraz Polska (81,8 proc. i 70,9 proc.) .

Mobilność siły roboczej w UE w 2017 r.