Pana kadencja na stanowisku prezesa GPW upływa 30 czerwca. Zdąży pan do tego czasu wprowadzić spółkę na warszawski parkiet?

Chciałbym być tym prezesem, który wprowadzi firmę na giełdę. Na razie nie widzę żadnych fundamentalnych przeszkód, które uniemożliwiłyby upublicznienie giełdy w I połowie 2010 r. Teraz jednak trwa ustalanie struktury i szczegółów oferty. Niezależnie od tego, kiedy złożymy prospekt, pracujemy już nad jego aktualizacją. Dokument pochodzi z początku 2008 roku, kiedy Skarb Państwa również planował ofertę publiczną GPW w zakresie części akcji. W styczniu zaktualizowany prospekt będzie gotowy.

Skarb Państwa chciał wcześniej sprzedać w ofercie od 60,5 do 66 proc. akcji GPW trzem grupom inwestorów. Indywidualnym, instytucjonalnym i członkom giełdy. Na ile nowa koncepcja będzie pokrywała się z poprzednią, jeśli chodzi o podział na transze?

Decyzje w tej sprawie należą do Skarbu Państwa. Jest zarazem dość naturalne, że podział na transze dla inwestorów indywidualnych, finansowych i członków giełdy będzie rozważany. Jako zarządzającemu giełdą zależy mi również na znaczącym udziale inwestorów indywidualnych w ofercie. Byłby to czynnik wspomagający zaufanie do rynku giełdowego, które przekłada się na wartości biznesowe. Wielkość udziału wyrażona w procentach zależy od kompozycji całego przewidywanego akcjonariatu, jaki miałby się uformować po zakończeniu oferty. Bardzo istotna jest rola, jaką w akcjonariacie powinni odgrywać krajowi i zagraniczni członkowie giełdy. Chcemy, aby zaangażowali się w GPW kapitałowo i poczuli jeszcze bardziej związani z naszym rynkiem. Zresztą to jest kontynuacja poprzedniej koncepcji prywatyzacji, w której przecież chodziło głównie o zbliżenie się do międzynarodowej sieci instytucji pośredniczących w obrocie. To będą stabilni akcjonariusze. Akcjom GPW trzeba jednak zapewnić odpowiednią płynność. Również dlatego potrzebny jest znaczący odsetek innych inwestorów, w tym indywidualnych, którzy będą ją wspomagać.

>>> Czytaj też: Oferta publiczna GPW realna w 2010 r.

Debiut GPW będzie oznaczał konieczność chronienia firmy przed wrogim przejęciem. Poprzednio do wybranych inwestorów miały trafić akcje nieme, na przekroczenie 5 proc. w akcjonariacie miała godzić się KNF, a na sprzedaż papierów przez niektórych inwestorów rada nadzorcza. Które z tych rozwiązań zostaną zastosowane tym razem?

Oczywiście można myśleć o różnych zabezpieczeniach, ale spałbym spokojnie, dopiero jeśli w statucie GPW zostanie wprowadzone ograniczenie prawa wykonywania głosów z akcji dla jednego akcjonariusza i podmiotów z nim powiązanych. Prawo pozwala na ograniczenie wykonywania głosów do 10 proc. ich ogólnej liczby. Takie rozwiązania stosują największe notowane giełdy, Nasdaq i NYSE, czy też brazylijska BOVESPA, i to na niewysokim poziomie, rzędu 5 czy 10 proc. To są zabezpieczenia ewidentnie chroniące, i to skutecznie, przed niepożądanym przejęciem. To zabezpieczenie jest niezbędne i wystarczające. W statucie spółki powinno znaleźć się oczywiście jeszcze przed ofertą.