Nawet jeśli umowa tego nie przewiduje wprost, kredytodawca lub pożyczkodawca ma prawa żądać odsetek za zwłokę w spłacie zobowiązania. Odsetki takie mogą dotyczyć nie tylko raty kapitału, ale też niezapłaconych w terminie odsetek ustalonych w umowie kredytu lub pożyczki.
W przypadku kredytów zaciąganych w banku kwestie te są zazwyczaj szczegółowo uregulowane w samej umowie o kredyt. Inaczej jest w przypadku umowy pożyczki, która zazwyczaj reguluje tylko podstawowe kwestie. W takiej sytuacji, czyli gdy umowa jest sformułowana ogólnie i kwestie odsetek od odsetek nie zostały w niej rozstrzygnięte, trzeba sięgnąć po regulacje zawarte w kodeksie cywilnym.
I tak, zgodnie z art. 481 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednak, gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.
Natomiast od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy. Zasada ta nie dotyczy pożyczek długoterminowych udzielanych przez instytucje kredytowe, które mogą naliczać odsetki od odsetek według ustalanych przez siebie zasad, podawanych do wiedzy klientów (np. w tabelach oprocentowania, opłat i prowizji).
