Umowa zawarta z bankiem może ustanawiać termin, nie dłuższy niż 12 miesięcy (licząc od dnia zawarcia umowy), w którym dokonanie zwrotu wiąże się z koniecznością poniesienia przez oszczędzającego dodatkowej opłaty, której wysokość bank określił w umowie. W przypadku wypowiedzenia umowy o prowadzenie IKE instytucja finansowa jest obowiązana pouczyć oszczędzającego, że zwrotowi podlegają środki zgromadzone na IKE pomniejszone o należny podatek, oraz pobrać ten podatek. Gdy oszczędzający dokonuje zwrotu przed upływem tego terminu, instytucja finansowa ma prawo do potrącenia dodatkowej opłaty ze zwracanych środków zgromadzonych na IKE.
Ponownie nie może założyć IKE tylko oszczędzający, który dokonał wypłaty. Ograniczenie to zaś nie dotyczy zwrotu środków zgromadzonych na IKE. Choć w rozumieniu potocznym w obu przypadkach mamy do czynienia ze zwrotem pieniędzy wcześniej wpłacanych na IKE, to w rozumieniu ustawy wypłata jest ograniczona tylko do wypłaty po spełnieniu warunków umowy (ze skorzystaniem ze zwolnienia podatkowego). Natomiast ze zwrotem mamy do czynienia wskutek wypowiedzenia umowy o prowadzenie IKE, a z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku rezygnacji z oszczędzania przed upływem terminu umowy.
