Jak pokazuje wykres przygotowany przed redakcję Statista, różnica między najbiedniejszymi i najbogatszymi przejawia się również w ich udziale w emisjach CO2.
Przeciętnie osoba mieszcząca się w dolnej 50-procentowej grupie dochodowej (czyli w biedniejszej połowie świata) wytwarza tylko około jednej tony CO2 rocznie. Dla porównania, najbogatszy jeden procent emituje około 48 ton dwutlenku węgla na osobę. Wyniki różnią się w zależności od regionu. Na przykład w Europie 50 proc. biedniejszych ma większy szacunkowy udział w całkowitej emisji niż 10 proc. najbogatszych, podczas gdy w Afryce Subsaharyjskiej 1 proc. najbogatszych emituje więcej dwutlenku węgla niż 50 proc. uboższych.
Walka z ubóstwem na całym świecie wymagałaby skoordynowanych wysiłków i wyzwań logistycznych, a jednocześnie jej wpływ na globalne ocieplenie byłby minimalny – wynika z badania. W ramach Celu 1 Zrównoważonego Rozwoju ONZ ponad miliard ludzi ma wyjść z ubóstwa – a to spowodowałoby wzrost globalnej produkcji CO2 jedynie o ok. dwa proc., nawet jeśli emisja dwutlenku węgla w krajach o niskim i średnim dochodzie w Afryce Subsaharyjskiej miałaby się podwoić.
