Biografie nie bez powodu uchodzą za jeden z najbardziej wymagających gatunków literackich. Obligują autora do znajomości nie tylko życiorysu głównego bohatera, lecz także – tutaj stopień trudności rośnie proporcjonalnie do jego wieku – epok, w których żył. O ile łatwiej byłoby napisać biografię kogoś z pokolenia Kolumbów, urodzonego ok. roku 1920 i tragicznie poległego w czasie wojny, niż jego ojca, który przyszedł na świat w czasie zaborów, a zmarł, mając lat 80. U tego pierwszego wystarczy znajomość dwóch epok, u drugiego trzeba płynnie chodzić między czterema. Każda z nich to inne konteksty i stosy prac, które należy poznać.
CAŁY TEKST W PAPIEROWYM WYDANIU DGP ORAZ W RAMACH SUBSKRYPCJI CYFROWEJ
Historyk, pisarz, publicysta i muzealnik, na co dzień zajmuje się historią Polski w pierwszej połowie XX wieku, polskimi powstaniami, wpływem wojny na ludzką psychikę oraz pamięcią historyczną. Autor kilku książek, m.in. „Pracy w dywersji” (Gdańsk 2016), „Motyla” (Kraków 2021), „Wojny w kanałach” (Kraków 2019, 2024) oraz „Barykad ‘44” (Kraków 2024). Laureat Nagrody Historycznej Polityki 2017 za najlepszy debiut. Kurator i współtwórca wystaw muzealnych prezentowanych w Polsce i na świecie.