6 dni dodatkowego urlopu. W pełni płatnego. Kto może skorzystać? Czy pracownik może go zaplanować na majówkę?

Ten tekst przeczytasz w 3 minuty
25 kwietnia 2025, 14:57
nauka skupienie koncentracja
6 dni dodatkowego urlopu. W pełni płatnego. Kto może skorzystać? Czy pracownik może go zaplanować na majówkę?/Shutterstock
Każdy dzień wolny od pracy jest z punktu widzenia pracowników na wagę złota. Istnieją grupy zawodowe, które mają w tym zakresie szczególne uprawnienia. Dodatkowo prawo określa też grupy pracowników będących w szczególnej sytuacji, które mają możliwość skorzystania z dni wolnych, do których inni nie mają prawa.

Wolne dni dla pracowników

Co do zasady pracownikom przysługuje urlop wypoczynkowy. Jego podstawowy wymiar jest obecnie uzależniony od stażu pracy (do którego zaliczane są również okresy nauki) i może wynosić w skali roku 20 lub 26 dni. Istnieją jednak grupy zawodowe, w przypadku których liczba dni wolnych może być inna. Dotyczy to na przykład nauczycieli, czy sędziów. Z dodatkowego zwolnienia od pracy mogą również korzystać osoby niepełnosprawne. Przepisy prawa praca przewidują też szereg innych zwolnień, niż urlop wypoczynkowy, np. na opiekę nad dzieckiem w określony wieku, czy zwolnienie z powodu siły wyższej. Niektóre grupy zawodowe mogą również skorzystać z urlopu dla poratowania zdrowia.

6 dni dodatkowego wolnego na podnoszenie kwalifikacji zawodowych

Przepisy ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy przewidują również możliwość udzielenia 6 dni dodatkowego wolnego szczególnej grupie pracowników. Chodzi o osoby podnoszące kwalifikacje. Jak wynika z art. 1031 kp, przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą. Pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe przysługują:
- urlop szkoleniowy,
- zwolnienie z całości lub części dnia pracy, na czas niezbędny, by punktualnie przybyć na obowiązkowe zajęcia oraz na czas ich trwania.
Co istotne, zarówno za czas urlopu szkoleniowego, jaki za czas zwolnienia z całości lub części dnia pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.

Urlop szkoleniowy przysługuje w wymiarze:

  • 6 dni – dla pracownika przystępującego do egzaminów eksternistycznych;
  • 6 dni – dla pracownika przystępującego do egzaminu maturalnego;
  • 6 dni – dla pracownika przystępującego do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie lub egzaminu zawodowego;
  • 21 dni w ostatnim roku studiów – na przygotowanie pracy dyplomowej oraz przygotowanie się i przystąpienie do egzaminu dyplomowego.

Termin urlopu szkoleniowego trzeba uzgodnić z pracodawcą

Przepisy przewidują, że urlopu szkoleniowego udziela się w dni, które są dla pracownika dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy. Może być udzielany w częściach, a jego wymiar nie jest uzależniony od tego, w ciągu ilu dni jest przeprowadzany egzamin. Nie można zapominać o tym, że urlop szkoleniowy ma charakter celowy, co oznacza, że jeśli pracownik wykorzysta go niezgodnie z przeznaczeniem, to naruszy obowiązki pracownicze. Oznacza to również, że jeśli ustanie cel (np. pracownik zda już egzamin), to ustaje również prawo do urlopu, a pracodawca nie ma obowiązku wypłacenia z tego tytułu ekwiwalentu.

Przyjmuje się, że choć termin urlopu szkoleniowego ze względu na jego cel musi być powiązany z terminami egzaminów, to jednak pracownik nie może samodzielnie o nim zdecydować i każdorazowo musi ustalać go z pracodawcą. Należy również pamiętać, że do urlopu szkoleniowego mają prawo pracownicy podnoszący kwalifikacje na polecenie pracodawcy lub za jego zgodą. W przypadku pracowników zdobywających lub uzupełniających wiedzę i umiejętności na innych zasadach, mogą być przyznane:
1) zwolnienie z całości lub części dnia pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia,
2) urlop bezpłatny
- w wymiarze ustalonym w porozumieniu zawieranym między pracodawcą i pracownikiem.

Podstawa prawa

  • art. 1031 i art. 1032 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (j.t. Dz.U. z 2023 r. poz. 1465 ze zm.)
  • rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 927)

Copyright
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło: forsal.pl
Zapisz się na newsletter
Zapraszamy na newsletter Forsal.pl zawierający najważniejsze i najciekawsze informacje ze świata gospodarki, finansów i bezpieczeństwa.

Zapisując się na newsletter wyrażasz zgodę na otrzymywanie treści reklam również podmiotów trzecich

Administratorem danych osobowych jest INFOR PL S.A. Dane są przetwarzane w celu wysyłki newslettera. Po więcej informacji kliknij tutaj