Ruch Huti powstał w północnym Jemenie w latach 90. XX wieku jako ruch oporu przeciwko marginalizacji szyickiej mniejszości zajdyckiej i ekspansji salafizmu w regionie. Ruch ma korzenie religijne i polityczne, łącząc aspekty szyickiej teologii zajdyckiej z antyamerykańskim i antyizraelskim sentymentem.
Huti prowadzili kilka powstań przeciwko rządowi jemeńskiemu, począwszy od 2004 roku. Konflikty te nasiliły się po arabskiej wiośnie w 2011 roku, która doprowadziła do politycznych przemian w Jemenie.
W 2014 roku Huti przejęli kontrolę nad stolicą Jemenu, Saną, co doprowadziło do wybuchu wojny domowej. W marcu 2015 roku koalicja krajów arabskich pod przewodnictwem Arabii Saudyjskiej interweniowała w Jemenie, wspierając rząd jemeński i walcząc przeciwko Huti.
Huti są często postrzegani jako sojusznicy Iranu, co jest częścią szerszego regionalnego konfliktu między Iranem a Arabią Saudyjską. Uważa się, że Iran dostarcza Huti wsparcie logistyczne, finansowe i militarne, w tym dostawy broni.
Wojna w Jemenie, w której kluczową rolę odgrywają Huti, doprowadziła do jednego z najgorszych kryzysów humanitarnych na świecie. Konflikt spowodował ogromne straty w ludziach, masowe przesiedlenia, głód oraz rozprzestrzenianie się chorób.
Konflikt z udziałem Huti ma szerokie skutki międzynarodowe, w tym destabilizację regionu, zagrożenie dla bezpieczeństwa morskiego w Czerwonym Morzu i wpływ na globalne ceny ropy.
Mimo wielokrotnych prób rozwiązania konfliktu poprzez negocjacje pokojowe, w tym pod egidą ONZ, trwałe rozwiązanie polityczne pozostaje wciąż odległe, a walki trwają.
