Rynek obligacji skarbowych przeżywa prawdziwy boom. Klienci detaliczni lokują w nie swoje oszczędności coraz śmielej, wycofując tym samym swoje środki pieniężne z depozytów bankowych. Podobny trend widać wśród klientów instytucjonalnych, takich jak organizacje pożytku publicznego czy samorządy.
Rosnące zainteresowanie funduszami dłużnymi również potwierdza struktura alokacji oszczędności Polaków i firm działających nad Wisłą.
Patrząc optymistycznie na projekcję polskiego PKB w kolejnych latach, która na tle słabnących gospodarek ze strefy euro wygląda całkiem obiecująco, należy spodziewać się coraz większego zainteresowania ze strony inwestorów zagranicznych obligacjami krajowymi.
Czy podążamy zatem faktycznie w kierunku ujemnych rentowności na runku polskiego długu? Z dużym prawdopodobieństwem tak.
Z perspektywy inwestora zagranicznego z Europy Zachodniej, który ma do wyboru albo świadome godzenie się na „płacenie” swojemu bankowi za przetrzymywanie jego środków na rachunku ROR albo ponoszenie kolejnych strat na rynku obligacji ze strefy euro, alternatywa w postaci obligacji skarbowych z naszego regionu może się wydawać atrakcyjną inwestycją. Oczywiście należy uwzględnić tutaj koszty zabezpieczenia walutowego takiej transakcji.
Warto dodać, iż średnie dzienne obroty na polskim rynku długu są podobnej wielkości co na rynku długu w Hiszpanii. To kolejna zaleta dla alokacji środków w nasze papiery skarbowe.
Zagrożeniem dla dalszego dużego popytu na polskie papiery może być inflacja oraz ruchy po stronie . Tutaj nie możemy niczego pewni.
Podsumowując, końcówka dekady wprowadzi nas na jeszcze niższe poziomy rentowności na „długich” obligacjach
>>> Czytaj też: Polska 2019: Silna gospodarka i ledwo zipiąca giełda
