Raczko był w rządzie Leszka Millera; w latach 2001-2002 - wiceministrem finansów, a w 2003-2004 ministrem tego resortu.
NBP podał w komunikacie, że od 2009 r. Raczko pracował w Międzynarodowym Funduszu Walutowym. Wcześniej był dyrektorem Departamentu Analiz Rynkowych w Komisji Nadzoru Finansowego. W latach 2002-2003 był wicegubernatorem MFW. W instytucji tej był zatrudniony także po 2004 r.
"Od lat 90. związany z sektorem bankowym. Pracował m.in. w LG Petro Banku S.A, gdzie pełnił funkcję członka zarządu - dyrektora banku; w latach 1999-2001 w PKO BP (PKOBP) kierował projektem ds. banku hipotecznego; w 2003 r. był wiceprezesem BGŻ SA" - napisano w komunikacie.
Andrzej Raczko urodził się 27 lutego 1953 r. w Kutnie. Jest absolwentem ekonometrii na Uniwersytecie Łódzkim. W 1985 r. uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. Był pracownikiem naukowym Uniwersytetu Łódzkiego. Współpracował z zagranicznymi ośrodkami naukowymi w Anglii, Francji i krajów Europy Centralnej, w ramach projektów badawczych UE.
Zgodnie z ustawą o NBP w skład zarządu banku centralnego wchodzą: prezes NBP - jako przewodniczący - oraz 6-8 członków zarządu, w tym dwóch wiceprezesów NBP. Członków zarządu NBP powołuje i odwołuje Prezydent na wniosek prezesa NBP. Członkowie zarządu NBP są powoływani na okres 6 lat.
Po powołaniu Andrzeja Raczki do zarządu banku centralnego organ ten liczy, razem z prezesem Markiem Belką, dziewięć osób.
