Forsal logo

Kto zastąpi Junckera jako szefa Eurogrupy? Schaeuble albo… Juncker

Niemiecki minister finansów Wolfgang Schaeuble jest najpoważniejszym kandydatem do fotela szefa Eurogrupy.

Kadencja premiera Luksemburga Jeana-Claude’a Junckera upływa z końcem maja. Juncker, który sprawuje funkcje przewodniczącego od utworzenia Eurogrupy w 2004 r., w pełni poparł kandydaturę Schaeublego. Ten niezwykle wpływowy polityk zachwalał Niemca w poniedziałek podczas organizowanej przez „Der Spiegel” debaty w Hamburgu. Mówił, ze Schaeuble dysponuje pogłębiona wiedza na temat procesów zachodzących w strefie euro, a zarazem umie słuchać odmiennych od własnej opinii. – W tym kontekście byłby znakomitym wyborem – przekonywał Juncker.

Przewodniczący Eurogrupy przewodzi półrocznym spotkaniom ministrów finansów strefy euro. Po wejściu w życie paktu fi skalnego jego rola zatem znacznie się zwiększy. Dlatego coraz większą ochotę na to stanowisko ma właśnie Berlin, który stara się obsadzić wszystkie fotele związane z polityka gospodarcza UE. Wśród innych kandydatów na funkcje przewodniczącego Eurogrupy sa wymieniani premierzy Finlandii Jyrki Katainen i Włoch Mario Monti. Na niekorzyść tych kandydatów przemawia jednak to, ze ich rodacy pełnia już podobne funkcje – odpowiednio komisarza ds. gospodarczych i prezesa EBC. Jeśli konsensus nie zostanie znaleziony, nie można tez wykluczyć, ze uda się przekonać Junckera do pozostania na stanowisku na kolejna kadencje.

Copyright
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna
Michał Potocki
Michał Potocki

Dziennikarz „Dziennika Gazety Prawnej” od powstania tytułu w 2009 r. Wcześniej pracował w „Dzienniku”.
Absolwent stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Warszawskim. Zawodowo zajmuje się tematyką światową, zwłaszcza państwami Europy Wschodniej. Współautor książek: „Wilki żyją poza prawem. Jak Janukowycz przegrał Ukrainę” (2015), „Kryształowy fortepian. Zdrady i zwycięstwa Petra Poroszenki” (2016), „Czarne złoto. Wojny o węgiel z Donbasu” (2020), „Partyzanci. Dziennikarze na celowniku Łukaszenki” (2021).
Laureat nagród dziennikarskich: Belarus in Focus 2012, Grand Press 2018 w kategorii dziennikarstwo specjalistyczne, Nagrody im. Dariusza Fikusa 2019.
Mówi po angielsku, rosyjsku, ukraińsku i białorusku, uczył się również chorwackiego, esperanto, greckiego, japońskiego, niemieckiego i rumuńskiego.

Zobacz wszystkie artykuły tego autoraKadrowa rewolucja w Kijowie. Oto najważniejsze roszady i ich znaczenie »
Zapisz się na newsletter
Zapraszamy na newsletter Forsal.pl zawierający najważniejsze i najciekawsze informacje ze świata gospodarki, finansów i bezpieczeństwa.

Zapisując się na newsletter wyrażasz zgodę na otrzymywanie treści reklam również podmiotów trzecich

Administratorem danych osobowych jest INFOR PL S.A. Dane są przetwarzane w celu wysyłki newslettera. Po więcej informacji kliknij tutaj