Dane GUS pokazują, że w II kwartale 2026 r. liczba wolnych miejsc pracy w Polsce nieznacznie spadła w ujęciu kwartalnym, ale pozostawała wyższa niż rok wcześniej. Na koniec czerwca pracodawcy deklarowali 98,7 tys. nieobsadzonych stanowisk, czyli o 1,5 tys. mniej niż na koniec I kwartału. Jednocześnie w porównaniu z II kwartałem 2025 r. liczba wolnych miejsc pracy zwiększyła się o 2,9 tys.
Mniej ofert niż na początku roku
Spadek liczby wakatów w ujęciu kwartalnym był niewielki i wyniósł około 1,5 proc.. Wskaźnik wolnych miejsc pracy obniżył się z kolei do 0,80 proc., czyli o 0,01 pkt proc. w porównaniu z I kwartałem 2026 r.
W ujęciu rocznym sytuacja wyglądała nieco lepiej. Wskaźnik był o 0,02 pkt proc. wyższy niż rok wcześniej, a liczba wolnych stanowisk zwiększyła się o 2,9 tys. Oznacza to, że mimo kwartalnego osłabienia popytu na pracowników rynek pracy nadal oferował nieco więcej możliwości zatrudnienia niż w analogicznym okresie 2025 r.
Przemysł z największą liczbą wakatów
Najwięcej wolnych miejsc pracy znajdowało się w przetwórstwie przemysłowym (24,7 tys.), To zdecydowanie najważniejsza sekcja pod względem liczby nieobsadzonych stanowisk.
Popyt na pracowników w przemyśle koncentrował się przede wszystkim na zawodach technicznych i produkcyjnych. 38,3 proc. wolnych miejsc pracy było przeznaczonych dla przedstawicieli wielkiej grupy zawodów „Robotnicy przemysłowi i rzemieślnicy”. Kolejne 28,6 proc. stanowisk adresowano do „Operatorów i monterów maszyn i urządzeń”. Łącznie oznacza to, że blisko dwie trzecie wakatów w przetwórstwie przemysłowym dotyczyło właśnie tych dwóch grup zawodowych.
W mediach pracuje od ćwierćwiecza. Absolwent Politechniki Warszawskiej. Pierwsze kroki w zawodzie stawiał w Agencji Informacyjnej Boss. Później były dzienniki ekonomiczne, Nowa Europa, Prawo i Gospodarka i Puls Biznesu. Z Inforem związany od 2008 r. Redaktor i wydawca strony głównej redakcji Grupy Infor (Forsal.pl, Dziennik.pl, GazetaPrawna.pl, Infor.pl, ZdrowieGO.pl). Zajmuje się tematyką motoryzacji, transportu, budownictwa, surowców, makroekonomii, a także technologii, demografii, pracy oraz polityki i bezpieczeństwa.