Z raportu „The European Regional Innovation Scoreboard” wynika, że historyczna „żelazna kurtyna” pod względem innowacyjności regionów wciąż mocno dzieli Europę. Jeśli spojrzymy na mapę innowacyjności regionów w Europie, zauważymy, że owa żelazna kurtyna jest lekko zmodyfikowana, tzn. do słabszej pod względem innowacyjności części Starego Kontynentu oprócz nowych krajów UE zaliczają się także niektóre kraje południowe, takie jak Grecja, czy południowe partie Hiszpanii i Włoch.

W raporcie wyróżniono cztery kategorie innowatorów: liderów innowacji (innovation leader), naśladowców innowacyjności (innovation follower), umiarkowanych innowatorów (moderate innovator) oraz niewielkich innowatorów (modest innovator).

Niekwestionowanymi liderami pod względem innowacyjności w Europie są regiony z północnych krajów UE, a także z krajów niemieckojęzyczne, krajów Beneluksu, Francji, a także region stołeczny Portugalii oraz południowo-zachodnia Wielka Brytania.

Generalna zależność jest taka, że większość regionów, które cieszą się statusem liderów innowacji i naśladowców innowacji (innvation follower), znajdują się w krajach o takim samym statusie pod względem innowacji.

W oczy rzuca się także druga tendencja, obecna w większości w nowych państw członkowskich UE, tzn. znacznie lepszych wyników pod względem innowacyjności regionów stołecznych tych państw (np. Praga, Warszawa, Bukareszt, ale też Lizbona czy Wschodnia Anglia).

Większość regionów w Polsce mają status niewielkich innowatorów, na tym tle wyróżnia się województwo mazowieckie, które jako jedyne w naszym kraju należy do grona umiarkowanych innowatorów. 

Metodologia

Na ostateczną ocenę w rankingu innowacyjności regionów składały się trzy grupy czynników, które były przedmiotem badań w europejskich regionach.

1. Czynniki umożliwiające innowacje:

  • Zasoby ludzkie (liczba nowych doktoratów na 1000 mieszkańców; liczba osób z wyższym wykształceniem w wieku 30-34 lata; młodzież w wieku 20-24 lata, która ukończyła edukację na poziomie średnim);
  • Otwarte i atrakcyjne systemy badań (liczba międzynarodowych publikacji na milion mieszkańców; publikacje naukowe, które trafiają do 10 proc. najbardziej cytowanych czasopism jako % wszystkich publikacji w kraju; udział doktorantów spoza UE w liczbie wszystkich doktorantów);
  • Wsparcie finansowe (wydatki na badania i rozwój jako proc. PKB; kapitał typu venture jak proc. PKB).

2. Aktywność przedsiębiorstw:

  • Inwestycje (wydatki na badania i rozwój w sektorze biznesu jak proc. PKB; wydatki na innowacje innego typu w sektorze biznesu jak proc. obrotów firmy);
  • Współpraca i przedsiębiorczość (udział innowacyjnych małych i średnich przedsiębiorstw w liczbie wszystkich MSP; udział innowacyjnych MSP, które współpracują z innymi jako proc. wszystkich MSP; liczba publikacji o charakterze publiczno-prywatnym na milion mieszkańców);
  • Zasoby intelektualne (liczba wniosków o patent,;liczba wniosków o patent o charakterze społecznym; liczba społecznych marek i projektów).

3. Efekty

  • Innowatorzy (udział MSP, które wprowadziły innowacje produktu lub procesu jako proc. wszystkich MSP; udział MSP, które wprowadziły innowacje marketingowe i organizacyjne jako proc. wszystkich MSP; szybko rozwijające się innowacyjne przedsiębiorstwa)
  • Efekty gospodarcze (udział zatrudnienia w sektorze usług i przemysłu wymagających wiedzy specjalistycznej jak proc. całkowitego zatrudnienia; udział eksportu produktów średnio- i wysoko technologicznie zaawansowanych w całkowitym eksporcie; udział eksportu specjalistycznych usług jako proc. całkowitego eksportu usług; sprzedaż nowości na rynek jako proc. obrotu firmy; zagraniczne przychody ze sprzedaży licencji i patentów jako proc. PKB).