W tym procesie wspierały ją dobre nastroje na rynkach finansowych, zmniejszenie obaw o sytuację Portugalii oraz wzrost EUR/USD.
Wczorajsze słowa Andrzeja Bratkowskiego, odnośnie przewidywanego silnego umocnienia polskiej waluty w tym roku oraz prawdopodobnego rozpoczęcia cyklu podwyżek na styczniowym posiedzeniu Rady, wciąż pozostają głównym czynnikiem kreującym popyt na złotego. Jeżeli dobre nastroje na rynkach globalnych utrzymają się, co należy uznać za warunek konieczny, to do końca tygodnia polska waluta będzie kontynuować umocnienie.
Jednakże w krótkim terminie, przynajmniej w przypadku EUR/PLN, skala potencjalnego umocnienia jest mocno ograniczona. Poważną przeszkodą w drodze do kontynuacji spadków jest poziom 3,80 zł, będący składową szerszej strefy podażowej 3,8000-3,8280 zł, jaką tworzy psychologiczny poziom 3,80 zł, dołek z kwietnia 2010 roku oraz linia łącząca minima z sierpnia, października i listopada 2010 roku.
Takich ograniczeń brakuje natomiast na wykresie CHF/PLN. Wprawdzie licząca się barierą jest poziom 3 zł. Jednak po dzisiejszym wybiciu poniżej dołka z poprzedniego tygodnia, spadki w kolejnych tygodniach to najbardziej prawdopodobny scenariusz dla tej pary. Wyrysowana dziś formacja głowy z ramionami, znacząco wzmacnia tę tezę. Bazując na analizie technicznej, można obecnie wyznaczyć poziom 2,90 zł, jako potencjalny cel dla franka jeszcze w I kwartale br.
W czwartek oczekiwanie na podwyżki stóp procentowych w Polsce, obok wyników posiedzenia Europejskiego Banku Centralnego i Banku Anglii, wyników aukcji hiszpańskich obligacji, a także danych o inflacji konsumenckiej w Polsce oraz grupy raportów makroekonomicznych z USA (bilans handlowy, inflacja PPI, wnioski o zasiłek dla bezrobotnych), kreować notowania złotego.
O godzinie 18:20 kurs EUR/PLN testował poziom 3,8371 zł, CHF/PLN 3,0231 zł, a USD/PLN 2,9317 zł.
