Klienci e-commerce oczekują jak największego uproszczenia zakupów dzięki sztucznej inteligencji, agentom zakupowym AI. Dzięki nim zaangażowanie kupującego ogranicza się do zatwierdzenia jednej lub kilku transakcji.
Firmy Ant International, Mastercard i Visa poinformowały o nawiązaniu współpracy za pośrednictwem BuildFin.ai, platformy utworzonej przez Monetary Authority of Singapore. (odpowiednik KNF). Platforma łączy instytucje finansowe, dostawców technologii i badaczy w celu opracowywania rozwiązań z zakresu sztucznej inteligencji dla usług finansowych. Inicjatywa nawiązuje do ram MAS „Safeguards for Agentic Finance at Runtime” (SAFR) i dotyczy ekosystemów płatniczych w Singapurze.
E-commerce potrzebuje agentów AI z warstwą zaufania
Agenci AI coraz częściej pomagają w zakupach – od rekomendacji po finalizację transakcji. Jednak brakuje im jednolitej warstwy zaufania potrzebnej do niezawodnych płatności. Czegoś takiego jak protokół http w internecie czy format txt dla dokumentów tekstowych. Firmy wskazują prognozy McKinsey, że do 2030 r. agenci AI mogą obsługiwać 3–5 bln USD globalnego handlu konsumenckiego, co wymaga wspólnej identyfikacji i monitorowania agentów. Bez wspólnych sygnałów zaufania każdy uczestnik musi budować oddzielne integracje, co podraża wdrożenia i spowalnia skalowanie usług agentów zakupowych AI.
Co to są ramy KYA i jak działają w e-commerce
Ramy KYA koncentrują się na trzech filarach: traceability operatora między sieciami (każdy agent powiązany z zweryfikowanym operatorem/klientem), wspólnych wymaganiach certyfikacyjnych (bezpieczeństwo i zachowanie agenta) oraz ciągłym monitoringu transakcji (ocena z użyciem danych o tożsamości i historii transakcji kupującego). Celem jest interoperacyjność: agent zweryfikowany u jednego dostawcy płatności nie musi powtarzać procesu u innego, co obniża koszty integracji i przyspiesza wdrażanie usług agentów zakupowych.
Wkład partnerów w ujednolicenie technologii agentów zakupowych AI dla e-commerce
Współpraca nie zastępuje istniejących rozwiązań, lecz zbliża je wokół wspólnych zasad: Visa wnosi Trusted Agent Protocol (TAP) – kryptograficzny standard weryfikacji agenta; Mastercard – ramy Verifiable Intent skupione na potwierdzeniu „zamiaru" transakcji; Ant International – Agentic Mobile Protocol (AMP), otwarty protokół płatności mobilnych z autoryzacją zadań, budżetami i ratingiem zaufania agenta. Prace nad interoperacyjnością będą prowadzone m.in. przez platformę BuildFin.ai zwołaną przez Monetary Authority of Singapore (MAS).
Korzyści dla sprzedawców e-commerce i marketplaceów
Dla sklepów internetowych, firm sprzedających usługi w kanele e-commerce i platform ramy KYA oznaczają jednolitą weryfikację agentów zakupowych w sieci i portfeli cyfrowych. Jedna procedura zamiast wielu powtarzających się, to mniej powielonych kontroli tożsamości i niższe koszty integracji. Powiązanie agenta zakupowego AI, ze zweryfikowanym operatorem lub klientem oraz ciągły monitoring zmniejszają ryzyko transakcji niezgodnych z intencją użytkownika, co przekłada się na mniej fraudów i sporów. Niższy próg integracji ułatwia uruchamianie nowych funkcji, np. sprawdzania dostępnych towarów przez agenta, w wielu kanałach sprzedaży.
Kupujący zyskują: kontrola, zaufanie i wygoda w transakcjach e-commerce
Dla konsumentów kluczowe jest powiązanie agenta z konkretnym użytkownikiem lub organizacją, co zwiększa rozliczalność działań. Badanie Visy wskazuje, że konsumenci chętniej ufają płatnościom przez agentów, gdy zaangażowane są znane marki płatnicze (Visa lider zaufania w USA). Interoperacyjność oznacza też mniej powtarzanych rejestracji i weryfikacji przy korzystaniu z agentów w różnych portfelach i sklepach. Sam agent zakupowy AI ogranicza udział konsumenta do ,,jednego’’ kliknięcia akceptującego transakcje.
Ograniczenia używania agentów AI w e-commerce
Na razie nie ujawniono pełnych specyfikacji technicznych, modelu zarządzania ani harmonogramu wdrożeń. Prace startują na początek w kontekście singapurskim (BuildFin.ai/SAFR), a rzeczywista, rynkowa i globalna adopcja zależeć będzie od integracji z e-portfelami, systemami płatności, pośrednikami jak Blik czy PayPo i sprzedawcami e-commerce. Jeśli inne sieci płatnicze i pośrednicy nie przyłączą się do wspólnego rozwiązania, korzyści interoperacyjności mogą być ograniczone do wybranych ekosystemów. Co prawda największych, ale ciągle wybranych. Prawdopodobnie gotowy protokół będzie dostępny w formie otwartego kodu (open source), doostepenej na platformie GitHub.
Dziennikarz z zawodu i zamiłowania. Zajmuje się tematyką gospodarczą, prawną i finansową, szczególnie nowymi technologiami, i komunikacją oraz mediami. Poza dziennikarstwem zajmuje się fotografią, jeździ na nartach i uwielbia Hiszpanię. Z marką INFOR związany wcześniej, zaczynał przygodę z dziennikarstwem w Gazecie Prawnej. Od kwietnia 2026 r. już jako dziennikarz internetowy przygotowuje i publikuje artykuły na portalu Forsal.pl.